ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ποιοι αντιδρούν στο στοίχημα του 132ου της Γκράβας;

2011-04-19T07:42:00.000-07:00

Σχολείο χωρίς σύνορα

Την ώρα που τα κρούσματα ρατσιστικής βίας πληθαίνουν, ένα μοναδικό εκπαιδευτικό πείραμα που κινείται στον αντίποδά τους κινδυνεύει να ματαιωθεί. Για τη στήλη, ωστόσο, αποτελεί χωρίς αμφιβολία την εκπαιδευτική πρόταση της χρονιάς που μας πέρασε.

Η υπόθεση του 132ου Δημοτικού Σχολείου της Αθήνας δεν είναι άγνωστη στους αναγνώστες και τις αναγνώστριες της στήλης: η διευθύντριά του Στέλλα Πρωτονοταρίου εκδιώχθηκε πρόσφατα από το σχολείο χάρη στη σκανδαλώδη διαδικασία της προφορικής συνέντευξης, η οποία της στέρησε μερικά πολύτιμα μόρια που θα της επέτρεπαν να παραμείνει στη θέση της.

Ως εδώ, ουδεμία πρωτοτυπία: πάμπολλες υπήρξαν φέτος οι καταγγελίες για στημένες συνεντεύξεις, για επιλογή διευθυντών με κομματικά κριτήρια, για παραγκωνισμό εκπαιδευτικών με έργο και προσόντα, καθώς και για υπηρεσιακά συμβούλια που εκλήθηκαν να κρίνουν συναδέλφους τη στιγμή που μέλη τους ήταν και τα ίδια υποψήφια για μια διευθυντική θέση.

Με τη διαφορά ότι στην περίπτωση του 132ου Δημοτικού Σχολείου η εκδίωξη της Στέλλας Πρωτονοταρίου συνιστά, όπως αποδεικνύεται, μέρος ενός ανομολόγητου σχεδιασμού: ο νέος διευθυντής ξεκαθάρισε εξαρχής ότι τοποθετήθηκε στο 132ο Δημοτικό Σχολείο εκτελώντας, όπως ισχυρίζεται, «άνωθεν εντολές», ενώ οι πρώτες κινήσεις του μαρτυρούν ότι στόχος του είναι ή απονεύρωση ή και κατάργηση όλων εκείνων των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών που συγκροτούν τη θαυμαστή ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου σχολείου.

Θυμίζουμε ότι στο σχολείο αυτό, η πολυεθνική σύνθεση του πληθυσμού δεν αντιμετωπίζεται παθητικά ως «πρόβλημα», αλλά προσεγγίζεται δημιουργικά ως πρόκληση για την επινόηση μιας εκπαιδευτικής πρακτικής που, με σεβασμό στη «διαφορετικότητα».

Επομένως, στην ιδιαίτερη κουλτούρα των παιδιών- να φροντίζει για την αρμονική ένταξη όλων των μαθητών στο σχολικό περιβάλλον.

Το δύσκολο εγχείρημα, όπως είχαμε την ευκαιρία να αναπτύξουμε σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, ανέλαβαν οι εκπαιδευτικοί του σχολείου σε εθελοντική βάση και με βαρύ προσωπικό κόστος, την ώρα που κάποιες από τις δράσεις τους αντιμετωπίστηκαν με σκεπτικισμό αν όχι με καχυποψία από τους υπεύθυνους του υπουργείου. (Βλ., σχετικά, «Ιός» 23.06.07)

Παρακολουθώντας από κοντά τις εξελίξεις του τελευταίου καιρού, αποκομίσαμε τη βεβαιότητα ότι η απομάκρυνση της διευθύντριας του σχολείου αποτελεί για κάποιους επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα: απ' ό,τι φαίνεται, η εγχώρια εκπαιδευτική πραγματικότητα δεν έχει περιθώρια για πειράματα σαν κι αυτό που βρίσκεται σε εξέλιξη στο ταπεινό δημοτικό της Γκράβας.

Ώρα ευθύνης

Ούτως ή άλλως, η διοίκηση ουδέποτε ενθάρρυνε τις εκπαιδευτικές πρακτικές που δοκιμάζονταν στο σχολείο: άλλοτε αγνόησε τα αιτήματα του συλλόγου των δασκάλων του, κάποτε επικαλέστηκε γραφειοκρατικά κωλύματα, συχνά επέδειξε αδιαφορία για τα αποτελέσματα της δουλειάς τους.

Στο κλίμα αυτό, η διευθύντρια του σχολείου και οι δάσκαλοι και οι δασκάλες του υποχρεώνονταν, εκτός όλων των άλλων, να φροντίζουν και για τη «θεσμική» κάλυψη των πρωτοβουλιών τους οι οποίες, αντί να επιβραβεύονται, αντιμετωπίζονταν συστηματικά από τους προϊσταμένους τους με επιφυλακτικότητα και δυσπιστία.

- Πώς, όμως, από την υπόγεια έκφραση μιας σχετικής δυσανεξίας οδηγηθήκαμε στον καλυμμένο διωγμό;

- Και ποιοι ακριβώς απεργάζονται τη ματαίωση ενός μοναδικού αυτή τη στιγμή εκπαιδευτικού έργου;

Το υπουργείο είναι υποχρεωμένο να απαντήσει επί της ουσίας στα σοβαρά αυτά ερωτήματα, πόσω μάλλον που το ζήτημα έφτασε στη Βουλή με ερωτήσεις του Φώτη Κουβέλη (23.11) και της Άννας Διαμαντοπούλου (11.12).

Αλλά για να απαντήσει επί της ουσίας, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου οφείλει να ξεκαθαρίσει τις κυβερνητικές θέσεις για ζητήματα που, υπερβαίνοντας κατά πολύ τον περίβολο της Γκράβας, άπτονται της σοβαρότερης ίσως πρόκλησης που έχει να αντιμετωπίσει η τρέχουσα ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα.

Η ασύγγνωστη στάση της πολιτείας απέναντι στο πείραμα του 132ου Δημοτικού Σχολείου δεν μπορεί πλέον να καλυφθεί πίσω από τις γενικότητες, τις απλουστεύσεις και τα ευχολόγια στα οποία καταφεύγουν συνήθως οι αρμόδιοι, όταν πρόκειται να αναφερθούν σε προβλήματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Σε τελική ανάλυση, το υπουργείο πρέπει να απαντήσει με απόλυτη σαφήνεια κατά πόσον αξιολογεί αρνητικά την εμπειρία του συγκεκριμένου σχολείου και να εξηγήσει πού ακριβώς διαφωνεί με τις επιλογές των διδασκόντων του.

«Ναι στη ζωή»

Αλλιώς, να φροντίσει αμέσως να ξεκαθαρίσει μια και καλή το τοπίο, τραβώντας τ' αφτί όποιου δοκιμάζει να βάλει προσκόμματα στο έργο τους. Και να προχωρήσει στην αυτοκριτική επανεξέταση της στάσης που τήρησε όλα αυτά τα χρόνια απέναντι σε μια πρωτοβουλία που θα όφειλε να είχε στηρίξει από την πρώτη στιγμή. Προϋπόθεση η επιστροφή της Στέλλας Πρωτονοταρίου στη θέση της, καθώς και η ρητή αναγνώριση και η ουσιαστική ενίσχυση της πρωτοποριακής δουλειάς που συντελείται τα τελευταία χρόνια στο σχολείο.

Το 132ο Δημοτικό Σχολείο ανήκει στο αχανές, χουντικής έμπνευσης, συγκρότημα της Γκράβας και φιλοξενεί μαθητές που κατά 70% είναι παιδιά μεταναστών και ανήκουν σε πολλές και διαφορετικές εθνότητες.

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε άλλα σχολεία του κέντρου της Αθήνας, όπου η παρουσία των αλλόγλωσσων μαθητών αντιμετωπίζεται μοιρολατρικά ως «αναγκαίο κακό», οι εκπαιδευτικοί του δημοτικού της Γκράβας έβαλαν στόχο να παλέψουν για την αρμονική ένταξη των μαθητών, όλων των μαθητών τους, στο σχολικό περιβάλλον. Έτοιμες λύσεις δεν υπήρχαν. Έπρεπε, επομένως, να επινοηθούν. Έτσι, απαιτήθηκε εντατική μελέτη και συστηματική εθελοντική δουλειά με τα παιδιά και τους γονείς τους προκειμένου να αναζητηθούν οι τρόποι που θα οδηγούσαν σε επιτυχία το δύσκολο εκπαιδευτικό στοίχημα.

*Σημαντικός σταθμός στη διαδικασία που σε λίγο καιρό θα μεταμόρφωνε την πραγματικότητα του συγκεκριμένου σχολείου υπήρξε η συγκρότηση τάξεων εκμάθησης της ελληνικής για τους μετανάστες γονείς και της μητρικής τους γλώσσας για τους αλλόγλωσσους μαθητές (κυρίως της αλβανικής, αλλά και της αραβικής).

*Ταυτόχρονα, η έκδοση των ανακοινώσεων του σχολείου σε τρεις γλώσσες (ελληνικά, αλβανικά και αγγλικά) διευκόλυνε κατά πολύ την επικοινωνία των μεταναστών γονέων με το σχολείο.

Χάρη στην επιμονή των δασκάλων, η δυσπιστία πολλών μεταναστών κάμφθηκε, ενώ Έλληνες γονείς που αρχικά διατύπωσαν ενστάσεις για τις πρωτοβουλίες αυτές στη συνέχεια κατανόησαν τη σημασία τους και τις πλαισίωσαν. Ακολούθησε η σταδιακή δοκιμή δραστηριοτήτων που, επέτρεπαν περιπτώσεις και την ενεργό συμμετοχή των γονιών τους.

*Η επιλογή μιας προσευχής που να αφορά όλα τα παιδιά απασχόλησε επίσης τους εκπαιδευτικούς του σχολείου. Η αντικατάσταση του «Πάτερ Ημών» με στίχους από το «Πρωινό άστρο» του Ρίτσου («Καλέ θεούλη/εμείς είμαστε καλά./Κάνε εσύ καλέ θεούλη/να 'χουν όλα τα παιδάκια/ένα ποταμάκι γάλα/μπόλικα αστεράκια/μπόλικα τραγούδια./ Κάνε εσύ καλέ θεούλη/να 'ναι όλα καλά/έτσι που κι εμείς/να μη νιώθουμε ντροπή/για την τόση μας χαρά.») υπήρξε εξαιρετικά εύστοχη: μέσα από τους κατανοητούς από όλα τα παιδιά στίχους του Ρίτσου, η προσευχή μετατρεπόταν σε μία ακόμη κοινή εμπειρία που οι μαθητές μπορούσαν να μοιραστούν χωρίς αποκλεισμούς.

*Εξίσου ενδιαφέρουσες, οι προτάσεις των δασκάλων για τις γιορτές που διοργανώνονται με την ευκαιρία των εθνικών επετείων αποτελούν υπόδειγμα για μια σύγχρονη αντιμετώπιση του ζητήματος το οποίο, βέβαια, δεν αφορά μόνο τα σχολεία στα οποία φοιτούν παιδιά μεταναστών.

Στο 132ο της Γκράβας τα παιδιά δεν υποχρεώνονται να ακολουθήσουν το τυποποιημένο εθνικιστικό τελετουργικό μιας κλασικής σχολικής γιορτής. Δεν παπαγαλίζουν ηρωικά κατορθώματα και δεν τραγουδούν εμβατήρια. Επομένως, δεν βαριούνται.

Συζητούν με τους δασκάλους τους για την ιστορική περίοδο στην οποία θα αναφερθεί η γιορτή τους με τρόπο που να τους κινεί το ενδιαφέρον και να σχετίζεται με τα βιώματά τους. Αναλύουν κείμενα, μαθαίνουν τραγούδια, ετοιμάζουν σκηνικά. Και, με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, αναλαμβάνουν μόνα τους τη διοργάνωση της γιορτής. Η όλη διαδικασία διευκολύνει τα παιδιά των μεταναστών να αισθανθούν ότι η γιορτή είναι και δική τους: η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, π.χ., έδωσε σε κάθε παιδί την ευκαιρία να συνεισφέρει στη γιορτή μιλώντας για την εμπειρία της χώρας του στον πόλεμο, ενώ τα συνθήματα στα οποία κατέληξαν τα ίδια τα παιδιά («Όχι στον πόλεμο», «Ναι στη ζωή») φωνάχτηκαν και μοιράστηκαν σε χαρτιά και στη δική τους γλώσσα.

Η γλώσσα του παιχνιδιού

Ούτως ή άλλως, η δουλειά τα τελευταία χρόνια στο 132ο Δημοτικό Σχολείο έχει αναγνωριστεί από πανεπιστημιακούς ειδικευμένους στα ζητήματα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, οι οποίοι έχουν επανειλημμένα εκφράσει την πεποίθησή τους ότι στο σχολείο αυτό βρίσκεται σε εξέλιξη ένα μοναδικό πείραμα.

*Χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς του σχολείου αποτελούν και οι ταινίες που γύρισαν μαθητές του κερδίζοντας το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Ολυμπίας του 2006 και 2007. Η πρώτη έχει τίτλο «Παιχνίδια από τις πατρίδες μας» και δουλεύτηκε από τα παιδιά της πέμπτης τάξης, η δεύτερη με τίτλο «Παιχνίδια από τις πατρίδες μας μαζί με τους γονείς μας» γυρίστηκε από τα παιδιά της έκτης τάξης.

Η αρχική ιδέα προέκυψε από κάποιες αντιπαραθέσεις την ώρα του διαλείμματος: το ποδόσφαιρο, αποκλειστική απασχόληση των αγοριών στο διάλειμμα, δημιουργούσε εντάσεις μεταξύ των αντίπαλων ομάδων και άφηνε εκτός παιχνιδιού κάποια αγόρια που δεν ήταν «καλοί παίχτες», καθώς και όλα τα κορίτσια.

Μέσα από συζήτηση, τα ίδια τα παιδιά πρότειναν να περιοριστεί το ποδόσφαιρο και στη συνέχεια συμφώνησαν με την ιδέα ενός κοριτσιού να μάθουν τα παιδιά στους συμμαθητές τους παιχνίδια από τη χώρα τους για να τα παίζουν όλα μαζί.

Ας σημειωθεί ότι το τμήμα είχε 19 παιδιά, 4 από την Ελλάδα και τα υπόλοιπα από την Αλβανία, την Πολωνία, τη Μολδαβία, το Ιράν και τη Νιγηρία. Από αυτά 4 φοιτούσαν πρώτη φορά σε ελληνικό σχολείο.

Τα παιδιά εξοικειώθηκαν με τα παιχνίδια και συμφώνησαν με την ιδέα να κάνουν τα παιχνίδια τους ταινία. Με τη βοήθεια των δασκάλων τους έμαθαν να χειρίζονται την κάμερα και να εναλλάσσονται στους ρόλους του σκηνοθέτη, του εικονολήπτη και του ηθοποιού. Ασχολήθηκαν ακόμη με το σενάριο της ταινίας, το μοντάζ και τη μουσική της επένδυση.

«Άνωθεν εντολές»;

Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό: ένα παιδί από κάθε χώρα εξηγεί μπροστά στην κάμερα πώς παίζεται ένα παιχνίδι από την πατρίδα του και στη συνέχεια οι συμμαθητές του καλούνται να το παίξουν.

Στη δεύτερη ταινία, γονείς από διάφορες χώρες αναλαμβάνουν να διδάξουν στους μαθητές κάποιο παιχνίδι που έπαιζαν οι ίδιοι στην πατρίδα τους όταν είχαν την ηλικία των παιδιών τους.

Είναι προφανές ότι στο 132ο Δημοτικό Σχολείο δοκιμάζονται με ήδη ορατά τα θετικά αποτελέσματά τους εκπαιδευτικές πρακτικές που κινούνται στον αντίποδα της αντίληψης εκείνης, σύμφωνα με την οποία τα σχολεία με μεγάλο αριθμό παιδιών από άλλες χώρες είναι καταδικασμένα να μετατραπούν σε γκέτο για μετανάστες, από όπου οι έλληνες γονείς καλά θα κάνουν να απομακρύνουν το γρηγορότερο τα παιδιά τους. (Βλ., σχετικά, διπλανή στήλη). Εξίσου βέβαιο είναι ότι παρόμοιες πρωτοβουλίες δεν έχουν να επιδείξουν ούτε τα διαπολιτισμικά σχολεία, σχολεία κατά τα λοιπά εξειδικευμένα στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ένταξης των αλλόγλωσσων.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, η απομάκρυνση της διευθύντριας του σχολείου δεν μπορεί να θεωρηθεί συμπτωματική. Ψυχή του εκπαιδευτικού πειράματος που περιγράψαμε με συντομία σε όσα προηγήθηκαν, η Στέλλα Πρωτονοταρίου εκλήθη στην προφορική συνέντευξη -αυτή στην οποία βαθμολογήθηκε χαμηλά ώστε να χάσει τη θέση της- να «απολογηθεί» για τις αντιρατσιστικές εκπαιδευτικές πρακτικές της ίδιας και των συναδέλφων της. Η συνέχεια έμελλε να αποδείξει ότι η «μετακίνησή» της σε άλλο σχολείο υπήρξε, όπως ήδη σημειώσαμε, μέρος ενός σαφούς σχεδιασμού.

Ο νέος διευθυντής ξεκαθάρισε από την αρχή την αντίθεσή του προς ό,τι συνιστά την ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου σχολείου. Δεν φτάνει που «με το καλημέρα» χαρακτήρισε εμμέσως πλην σαφώς το σχολείο «Ζωνιανά της εκπαίδευσης». Επαναλαμβάνοντας με κάθε ευκαιρία ότι εκτελεί «άνωθεν εντολές», ζήτησε την κατάργηση της προσευχής και την επιστροφή στο «Πάτερ Ημών», φτάνοντας μάλιστα κάποια στιγμή να πάρει το μικρόφωνο από το χέρι του παιδιού που ετοιμαζόταν να πει το «Καλέ θεούλη».

Εμπόδισε τη Στέλλα Πρωτονοταρίου να αποχαιρετήσει σε αίθουσα του σχολείου τους μετανάστες γονείς που παρακολουθούσαν τα μαθήματα ελληνικής και αργότερα, επικαλούμενος τηλεφωνική εντολή της διεύθυνσης και επισείοντας απειλές για πειθαρχικές διώξεις, ζήτησε την κατάργηση των μαθημάτων λόγω έλλειψης χώρου.

Υποστήριξε παράτυπα ότι πρέπει να ζητηθεί από το Σύλλογο Γονέων αίθουσα του σχολείου για τη συνέχιση των μαθημάτων. Επίσης παράτυπα, ισχυρίστηκε ότι στην εθελοντική διδασκαλία για τους γονείς δεν έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν εκπαιδευτικοί από άλλα σχολεία, αλλά και η ίδια η Στέλλα Πρωτονοταρίου.

Σε εκκρεμότητα βρίσκονται πλέον και τα μαθήματα μητρικής γλώσσας, καθώς οι δάσκαλοι, παρά την απόφασή τους να τα συνεχίσουν πάση θυσία, προκρίνουν αυτή τη στιγμή την προστασία των μαθητών τους από ενδεχόμενους αντιπαιδαγωγικούς χειρισμούς.

Μιλώντας μαζί τους, αντιληφθήκαμε ότι οι εκπαιδευτικοί του σχολείου δεν σκοπεύουν να παραμείνουν παθητικοί θεατές των εξελίξεων. Και το αποδεικνύουν καθημερινά. Παρά τις απόπειρες τρομοκράτησής τους, επιχείρησαν από την πρώτη στιγμή να περισώσουν ό,τι είναι δυνατό να περισωθεί από την πολύχρονη και πολύμοχθη προσπάθειά τους. Επανεπιβεβαίωσαν τις παλαιότερες αποφάσεις τους και εξήγησαν στον νέο διευθυντή ότι με τη στάση του παραβιάζει ομόφωνες αποφάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων, οι οποίες δεν ακυρώνονται αυτομάτως με την απομάκρυνση της Στέλλας Πρωτονοταρίου. Είναι ωστόσο ιδιαίτερα θορυβημένοι, κυρίως επειδή βλέπουν την αναστάτωση που έχει ήδη προκληθεί σε παιδιά και γονείς: το κλίμα που επικρατεί σήμερα στο σχολείο θέτει σε άμεσο κίνδυνο τα αποτελέσματα της δουλειάς τους.

Προσπαθώντας να βρουν άκρη, οι εκπαιδευτικοί απευθύνθηκαν στις αρχές Δεκεμβρίου στον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης ζητώντας του να ξεκαθαρίσει επιτέλους το τοπίο. Τα ερωτήματά τους αφορούσαν τα βασικά σημεία τριβής με τον νέο διευθυντή τους. Οι δάσκαλοι του 132ου ζητούσαν να πληροφορηθούν: 1. Κατά πόσον είναι υπηρεσιακά νόμιμη η προφορική διαβίβαση σοβαρών εντολών που επισύρουν και πειθαρχικό έλεγχο. 2. Δικαιούται ο διευθυντής να καταργεί αποφάσεις του Συλλόγου Διδασκόντων; 3. Ο διευθυντής ή η υπηρεσία κρίνει εάν μια απόφαση του Συλλόγου Διδασκόντων είναι σύννομη; 4. Η παραχώρηση σχολικών χώρων προβλέπεται για εκδηλώσεις φορέων της τοπικής κοινωνίας. Πρέπει να ζητείται η παραχώρηση και για οποιαδήποτε δραστηριότητα που αποφασίζει ο Σύλλογος Διδασκόντων εκτός ωρολογίου προγράμματος; 5. Γιατί δεν έχει ποτέ απαντηθεί ερώτημα του Συλλόγου Διδασκόντων για την προσευχή;

Πώς ήρθε η δικαίωση

Η απάντηση ήρθε στις 19 Δεκεμβρίου όχι από τον προϊστάμενο, αλλά από τον σχολικό σύμβουλο: στο έγγραφό του, διευκρινίζει ότι «στα βασικά κείμενα ρύθμισης θεμάτων εκπαίδευσης και σε άλλες σχετικές διατάξεις δεν προσδιορίζεται ρητώς το κείμενο της προσευχής», ότι «η γλώσσα και ο πολιτισμός της χώρας προέλευσης των μαθητών μπορούν να διδαχθούν στο πλαίσιο του Φροντιστηριακού Τμήματος», καθώς και ότι «το πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας στους μετανάστες γονείς [...] μπορεί να ενταχθεί στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του "Προγράμματος πολιτιστικών και άλλων δραστηριοτήτων"».

Έστω και καθυστερημένα, η απάντηση αυτή δικαιώνει και «θεσμικά» τους εκπαιδευτικούς του 132ου της Γκράβας. Ο τελευταίος λόγος ανήκει στο υπουργείο, που οφείλει να αναθεωρήσει τη στάση του και να επιτρέψει στη διευθύντρια και στους εκπαιδευτικούς του σχολείου να συνεχίσουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους.

http://www.132grava.net/node/93

21 Μαρτίου - παγκόσμια ημέρα αφιερωμένη στον αγώνα κατά του ρατσισμού

2011-03-22T16:02:00.001-07:00

Σήμερα, σε όλο τον κόσμο και στη χώρα μας εκφράζουν τα αντιρατσιστικά τους αισθήματα εκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν στην ειρήνη, τη συναδέλφωση των λαών, την κοινωνική αλληλεγγύη, τη συνεργασία και την αλληλοβοήθεια ανθρώπων και κοινωνιών. Στα πλαίσια αυτού ανέλαβα εκ μέρους του σχολείου μας να κάνω μια αναφορά σ' αυτή τη μέρα.
Τί είναι ο ρατσισμός; Ρατσισμός είναι η ιδεολογία σύμφωνα με την οποία μια φυλή είναι ανώτερη από τις άλλες και επομένως η κυριαρχία της πάνω σ' αυτές είναι "φυσική" και "νόμιμη". Αυτός είναι ο φυλετικός ρατσισμός που χωρίζει τους ανθρώπους ανάλογα με το χρώμα του δέρματος. Υπάρχει ο εθνικός ρατσισμός: Η χώρα μου είναι ανώτερη, καλύτερη από τις άλλες και άρα όλες οι άλλες κατώτερες (παραδόξως αυτή η πίστη υπάρχει σε όλες σχεδόν τις χώρες) + θρησκευτικός, κοινωνικός ρατσισμός κτλ...
Ποιά είναι η αιτία; Έχουμε όλοι λίγο ρατσισμό μέσα μας; Η ρατσιστική ιδεολογία είναι γέννημα πρώτα και κύρια των κοινωνικών ομάδων και τάξεων που έχουν την εξουσία (πολιτική και οικονομική). Αυτοί έχουν άμεσο όφελος απ' το να διαιρούνται οι λαοί και να "σφάζονται", ανάλογα με τις διαφορές που προαναφέραμε. Δηλαδή άσπροι εναντίον μαύρων, Ευρωπαίοι εναντίον Ασιατών, Έλληνες εναντίον Τούρκων, χριστιανοί εναντίον μουσουλμάνων, ντόπιοι εναντίον ξένων και εν τέλει όλοι εναντίον όλων. Όλο αυτό, ώστε να παραμένει αδιασάλευτη η κυριαρχία των λίγων απέναντι στους πολλούς, η εκμετάλλευση των πάντων, ακόμα και της ανθρώπινης ζωής. Και λανσάρεται μάλιστα αυτή η κυριαρχία ως μόνιμη και αιώνια.
Ας αναφερθούμε ιδιαίτερα στα πιο αδικημένα, κατατρεγμένα και τραγικά θύματα του ρατσισμού. Είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες σ' όλη τη γη και ανάμεσά τους εκατομμύρια παιδιά. Αυτοί δεν είναι θύματα μόνο της ύπαρξης αυτής της ιδεολογίας άλλα και της εφαρμογής και επιβολής της, δηλαδή του πολέμου και της φτώχειας. Να σας τρομάξω λίγο; Φανταστείτε πως για κάποιο λόγο, πόλεμο ας πούμε, αναγκαζόμασταν να εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας, όλος ο νόμος Θεσσαλίας ίσως, και με ένα μπόγο στην πλάτη, χωρίς χρήματα γιατί δε θα υπήρχαν τράπεζες, χωρίς ταυτότητα, γιατί θα είχε χαθεί ίσως στη φωτιά, χωρίς τίποτα γενικά, να βρεθούμε στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Σομαλία, στην Αιθιοπία...σε χώρες τόσο ξένες, τόσο μακρινές, τόσο διαφορετικές στον πολιτισμό και στον τρόπο ζωής από τη δική μας...Ευτυχώς για μας, δυστυχώς για κείνους, συμβαίνει το αντίθετο. Από αυτές τις χώρες έρχονται εδώ πρόσφυγες και μετανάστες. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο, διεθνές, οικουμενικό ζήτημα που πρώτα-πρώτα είναι κοινωνικό και πολιτικό, και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο.
Να καταλάβουμε δηλαδή ότι ο κόσμος αυτός, νεολαία στην πλειοψηφία του, είναι θύματα του πολέμου και της φτώχειας, διώχθηκαν από τις πατρίδες τους, δεν είναι ξέμπαρκοι τουρίστες. Δεν έχουν εφόδια, χαρτιά, νομιμότητα, χρήματα. Είναι φτωχοί, πεινάνε, κρυώνουν, αρρωσταίνουν και το κυριότερο πνίγονται απ' την απόγνωση, το φόβο, την αβεβαιότητα για το μέλλον. Τέλος είναι και διαφορετικοί. Άρα εδώ στην Ελλάδα πρέπει να τύχουν ανθρωπιστικής αντιμετώπισης, να προστατεύονται τα δικαιώματά τους ως ανθρώπινα όντα. Δε θα αναφερθώ στο αν οι δυτικές ηγεσίες και κοινωνίες μας, που δέχονται το κύμα των μεταναστών στέκονται στο ανθρωπιστικό τους ύψος. Εκείνο που θα πω είναι πως ο καθένας μας πρέπει να σταθεί ενάντια στο ρατσισμό, να ξεκινήσει από την ατομική του συμπεριφορά.
Ρατσιστής λοιπόν; Όχι ευχαριστώ. Όχι στο ρατσισμό, όχι στις αιτίες που τον δημιουργούν και τον τρέφουν. Όχι στον πόλεμο, όχι στη φτώχεια. Όχι στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όχι στις διακρίσεις, το μίσος, το φόβο. Αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.

Νόµιµοι οι µετανάστες, άσυλο στους πρόσφυγες ! Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές ! Όχι στη FRONTEX και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης !

2011-03-16T14:57:00.000-07:00

Στις 19 Μάρτη διαδηλώνουµε για να στείλουµε το µήνυµα στη κυβέρνηση ότι δεν περνάει ούτε το «Μνηµόνιο» του ρατσισµού ούτε το Μνηµόνιο της λιτότητας. Και στις 21 Μάρτη µε απόφαση της ΟΛΜΕ σε κάθε σχολείο διοργανώνεται µέρα δράσης εκπαιδευτικών και µαθητών µε αφορµή την παγκόσµια µέρα κατά του ρατσισµού.

Οι ηρωϊκοί αγώνες των µεταναστών και των προσφύγων έφεραν ξανά στο προσκήνιο τα αιτήµατα για την νοµιµοποίηση των µεταναστών και του ασύλου στους πρόσφυγες. Τα συνδικάτα, οι φοιτητές και οι µαθητές βρέθηκαν µαχητικά στο πλευρό τους. Όλη τη χρονιά η κυβέρνηση προσπάθησε να στοχοποιήσει τους µετανάστες και τους πρόσφυγες για να αποπροσανατολίσει τους εργαζόµενους και τη νεολαία που εξοργισµένοι µε την πολιτική της λιτότητας για χάρη των Τραπεζιτών οργάνωσαν 10 Γενικές Απεργίες!

Η ρατσιστική κατρακύλα της κυβέρνησης την έφερε στο σηµείο να ψηφίζει νόµο για να χτίσει φράχτη στον Έβρο και στρατόπεδα συγκέντρωσης ενώ 100 εκατοµµύρια ευρώ σπαταλήθηκαν για την FRONTEX, την συνοριακή ευρωπαϊκή αστυνοµία που δολοφονεί στο Έβρο και το Αιγαίο. Οι νέες «επιτροπές ασύλου» έχουν µετατρέψει το δικαίωµα στο άσυλο ξανά σε µακρινό όνειρο ανθρώπων κατατρεγµένων που µπαίνουν ξανά στην ουρά στη Π.Ράλλη για να απορριφθούν κατά εκατοντάδες! Το κουτσουρεµένο δικαίωµα στην ιθαγένεια για τα παιδιά και την ψήφο των µεταναστών µπαίνει ξανά στο στόχαστρο από το δικαστικό κατεστηµένο. Η κυβέρνηση αντί να ανοίξει τη διαδικασία νοµιµοποίησης συστρατεύεται µε τους Σαρκοζί, Μέρκελ και Κάµερον, αυτούς που θέλουν µια Ευρώπη-ρατσιστικό φρούριο. Αυτούς που τώρα θέλουν να κλείσουν πιο ασφυκτικά τα σύνορά της απέναντι στους εξεγερµένους λαούς της Β. Αφρικής και της Μ. Ανατολής, σε αυτούς που εξεγείρονται κόντρα στους δικτάτορες µε τους οποίους η ΕΕ συνεργάζεται για δεκαετίες!

Την ίδια στιγµή ο Χ.Παπουτσής ξεδιάντροπα διακηρύσσει ότι συνεργάζεται µε τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής στο κέντρο της Αθήνας γυρνώντας τη πλάτη στις καταγγελίες για τις ρατσιστικές και φασιστικές επιθέσεις κατά µεταναστών και αριστερών στον Άγιο Παντελεήµονα και στη Πλατεία Αττικής. Όµως τα στηρίγµατα τους µετά την µεγαλειώδη διαδήλωση στις 15 Γενάρη στον Αγιο Παντελεήµονα τρίζουν. Την ίδια ώρα, η φιλοκυβερνητική διαχείριση  Γ. Καµίνη που πρότεινε ψήφισµα κατά των απεργών µεταναστών δεν πήρε την στήριξη της πλειοψηφίας του ∆ηµοτικού Συµβουλίου που αρνήθηκε να βάλει στη κυβερνητική ρατσιστική πολιτική.

Με ρατσιστικά ψέµατα για τους µετανάστες και τους πρόσφυγες για το ποιος φέρνει την ανεργία, τη φτώχεια, την υποβάθµιση της ζωής στις γειτονιές προσπαθεί η κυβέρνηση να αποπροσανατολίσει τον οργισµένο κόσµο των απεργιών και των διαδηλώσεων κατά της πολιτικής του Μνηµονίου και των περικοπών του Καλλικράτη. Όµως ,δεν είναι οι µετανάστες που απολύουν διακόσιες χιλιάδες συµβασιούχους αλλά οι υπουργοί του Γ.Παπανδρέου. ∆εν είναι οι πρόσφυγες που κλείνουν νοσοκοµεία και σχολεία στις γειτονιές και διαλύουν τη δηµόσια συγκοινωνία αλλά οι υπουργοί της κυβέρνησης που βάζουν χαράτσια παντού για να ξεπληρωθεί το χρέος στους Τραπεζίτες, µε πανάκριβα εισιτήρια και πεντάευρω στην εφηµερία των νοσοκοµείων!

Οι µετανάστες που βρέθηκαν µαζικά στα απεργιακά συλλαλητήρια είναι δύναµη για τα συνδικάτα και για τους εργατικούς αγώνες, είναι δύναµη για να ανατρέψουµε την λιτότητα και τις περικοπές. Οι απεργοί πείνας από τη Κρήτη έφεραν αυτή τη πραγµατικότητα στο προσκήνιο. Με την νοµιµοποίηση σώζουµε τα Ασφαλιστικά Ταµεία και βρίσκουµε τους πόρους για ένα ισχυρό σύστηµα δηµόσιας Υγείας. Ενώνουµε τους αγώνες για συλλογικές συµβάσεις στα εργοστάσια, τις βιοτεχνίες, τα χωράφια που διασφαλίζουν όλους ενάντια στην µαύρη, απλήρωτη, ανασφάλιστη εργασία που τώρα επιχειρούν να την γενικεύσουν οι εργοδότες. Ο Εµάζ Αζίζ σκοτώθηκε σε δολοφονικό εργατικό ατύχηµα όταν έπεσε από το Τρίτο όροφο του υπουργείου Εργασίας, εργαζόµενος ως αδήλωτος καθαριστής!

Μετά την πετυχηµένη πανεργατική απεργία της 23 Φλεβάρη βγαίνουµε ξανά στους δρόµους στις 19 Μάρτη! ∆ίνουµε συνέχεια στα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια της 15ης Γενάρη και στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους απεργούς πείνας µετανάστες και πρόσφυγες! Για να απαιτήσουµε νοµιµοποίηση των µεταναστών και άσυλο στους πρόσφυγες, µε αποφάσεις από κάθε συνδικάτο και φοιτητικό σύλλογο. Για να διώξουµε τους νεοναζί που προκαλούν στους δρόµους, οργανώνουν επιθέσεις στις Πλατείες και χαιρετίζουν ναζιστικά στα ∆ηµοτικά Συµβούλια της Αθήνας για να υπογραµµίσουν ότι είναι οµογάλακτοι του Χίτλερ.

2010-12-05T03:40:00.000-08:00

ΠΙΣΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ…

2010-12-05T03:29:00.000-08:00

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2008. Ο Αλέξης έγινε ήρωας στα πανό των διαδηλωτών, έγινε ο «γνωστός- άγνωστος» στα κανάλια του CNN, έγινε ο «δεκαπεντάχρονος Αλέξανδρος» στους μελό επικήδειους των καναλιών. Σήμερα, δύο χρόνια μετά το θανάσιμο τραυματισμό του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από πυροβολισμούς ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας και μέχρι να «εξοστρακιστεί» η επόμενη σφαίρα στο στήθος κάποιου παιδιού θα θυμόμαστε τα «Δεκμβριανά», τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά από αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα ,πορείες, ταραχές με χαρακτήρα κοινωνικής εξέγερσης στους δρόμους όλης της χώρας.
Στην πόλη μας μάλιστα συνελήφθησαν 25 Λαρισαίοι από τους οποίους οι 17 είναι ανήλικοι μαθητές σχολείων της πόλης, οι υπόλοιποι φοιτητές, νέοι μετανάστες. Οι κατηγορίες τους, τους παραπέμπουν με τον «αντιτρομοκρατικό» νόμο και με την κατηγορία της «σύστασης εγκληματικής- τρομοκρατικής οργάνωσης». Είναι η πρώτη φορά που ο αντιτρομοκρατικός νόμος ενεργοποιείται για να καταστείλει ένα κίνημα.
Εμείς οι μαθητές όμως, επιστρέφουμε στους δρόμους με ανανεωμένες δυνάμεις, ανανεωμένη οργή για τα γεγονότα στην πόλη μας, το θάνατο του Αλέξη αλλά και για άλλα προβλήματα που ξεχειλίζουν. Οι αίθουσες της πλήξης, το εξοντωτικό πρόγραμμα, η «πειθαρχία και υπακοή» στο σύστημα, στην αστυνομοκρατούμενη κοινωνία, στους καθ-ηγητές, στην τηλεόραση και αργότερα στον εργοδότη, στον πολιτικό, στην κατανάλωση, στη φιλήσυχη ζωή...
Αντιδρούμε, λοιπόν στην εξημέρωσή μας από το κράτος και κάνουμε την εξέγερση της 6ης Δεκεμβρίου Επανάσταση. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην αδικία και στην κατάχρηση εξουσίας και διεκδικούμε τα δικαιώματά μας πέρα από κόμματα και οργανώσεις. Πίσω στους δρόμους…

‘Όλοι στην πορεία τη Δευτέρα 6/12/2010 και ώρα 13.00

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

2010-10-27T11:45:00.000-07:00

Μαθητικές Παρελάσεις

Έφτασε, λοιπόν, άλλη μια επέτειος, άλλη μια εθνική εορτή, άλλη μια «28η Οκτωβρίου»… Μαζί με αυτή γνωστά σενάρια, που λίγο πολύ έχουμε ζήσει όλοι…Έρχεται η περίοδος που μας λένε οι γυμναστές «Ποια παιδιά θέλουν να κάνουν παρέλαση;». Μόλις διαπιστώνουν ότι η προθυμία είναι μηδαμινή αρχίζει ο μονόλογος ( «είναι τιμή και υποχρέωσή σας» …) και οι απειλές ( «όσοι δεν κάνουν παρέλαση θα πάρουν χαμηλότερο βαθμό» ή «θα σας κόψουμε την εκδρομή»…). Και τελικά επιλέγονται κάποια άτομα και υποχρεώνονται να παρελάσουν θέλουν δε θέλουν!
Γύρω από το θέμα «παρέλαση» υπάρχει μεγάλη σύγχυση, την οποία το Υπουργείο Παιδείας δεν κάνει τον κόπο να ξεκαθαρίσει εξαιτίας, βέβαια του πολιτικού κόστους. Είναι όμως κάποια πράγματα που ως μαθητές και ως πολίτες γενικότερα οφείλουμε να γνωρίζουμε. Κάθε σχολείο, πρώτα απ’ όλα, είναι υποχρεωμένο βάσει νόμου να στείλει αντιπροσωπεία στην παρέλαση, αλλά κανένας μαθητής δεν είναι υποχρεωμένος να συμμετέχει σε αυτή την αντιπροσωπεία αν δε θέλει.
Οι τιμωρίες που επιβάλλονται επειδή οι μαθητές αρνούνται να συμμετέχουν στο άγημα της παρέλασης είναι παράνομες και δε δικαιολογούνται από καμία διάταξη. Άλλωστε, όσον αφορά τη μείωση της βαθμολογίας, ας υπενθυμίσουμε στους γυμναστές ότι η βαθμολογία σε ένα μάθημα αποσκοπεί στην αξιολόγηση και στην αντικειμενική εκτίμηση της απόδοσης και όχι στη συμμόρφωση των μαθητών. Ειδικά για το μάθημα της Γυμναστικής υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια εξέτασης για να βγουν οι βαθμοί των μαθητών και κανένα από αυτά δεν είναι η παρέλαση.
Ας ανατρέξουμε, όμως στο παρελθόν. Ως γνωστόν, η ιδέα της παρέλασης των μαθητών με τρόπο στρατιωτικό ανήκει στον Χίτλερ. Στόχος του ήταν να καλλιεργήσει ψυχολογία μαζικής πειθαρχίας στη γερμανική νεολαία. Στην Ελλάδα καθιερώθηκε από τη Δικτατορία του Μεταξά.
Η μαθητική παρέλαση, επίσης δεν προβλέπεται στο τελετουργικό των εθνικών εορτασμών σε καμία ευρωπαϊκή χώρα, Ο συνήθης τρόπος συμμετοχής των μαθητών είναι η απόθεση λουλουδιών σε μνημεία.
Γνωρίζουμε, λοιπόν και πράττουμε… Θέτουμε τους προβληματισμούς μας και αντιδρούμε ανάλογα… Είναι πράγματι αυτός ο κατάλληλος τρόπος να τιμήσουμε τους προγόνους μας που αγωνίζονταν για ελευθερία και δημοκρατία; Ή μήπως η ίδια η διαδικασία της παρέλασης και ο εξαναγκασμός συμμετοχής των μαθητών σε αυτή είναι πράξη αντιδημοκρατική και πέρα για πέρα ανελεύθερη; Κάθε μαθητής οφείλει να γνωρίζει τη νομοθεσία, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, όσον αφορά τις μαθητικές παρελάσεις, ώστε να κρίνει και να δρα έχοντας πάντα το θάρρος της γνώμης του.

Πρόβα παρέλασης
«…Λοιπόν, κάντε τετράδες. Οι άριστοι μπροστά, τα στουρνάρια πίσω. Έτσι. Θα κάνουμε βήματα για την παρέλαση. Δεν θα ακούω «κιχ». Άχνα! Μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος. Θα ακούγεται μόνο το ποδοβολητό σας. Εν-δυο, εν-δυο… Με περηφάνια. Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή. Ψηλά τα κεφάλια, άδεια είναι έτσι κι αλλιώς, δεν τα βαραίνει τίποτα. Λοιπόν… Σας είπαν, βέβαια, οι δασκάλες για την επέτειο. Έχετε καταλάβει γιατί θα παρελάσουμε; Επέτειος του «Όχι». Πριν από εβδομήντα χρόνια οι παππούδες, οι προπαππούδες σας, όσοι ζούσαν τέλος πάντων από τους προγόνους σας – ρωτήστε τις μανάδες σας ποιοι – είπαν «όχι» στους Ιταλούς. Αν θέλετε τη γνώμη μου, ανοησίες έκαναν… Τα καλύτερα «όχι» είναι τα «ναι» Θέλω να πω, δεν μπορείς να είσαι μόνο στείρα άρνηση. Πρέπει να έχεις θετική πρόταση. Δηλαδή, ας έλεγαν στους Ιταλούς «θέλετε να περάσετε; Ωραία! Πόσα δίνετε; ’Η να τους πουν «γιατί από την Αλβανία, ρε παιδιά», δεν πάτε απ΄ τον άλλο δρόμο ή με το καράβι. Τέλος πάντων, δεν είχαν θετική σκέψη, το φάγανε το κεφάλι τους.
Συγκεντρωθείτε στο βήμα! Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή, εν-δυο, εν-δυο τρία κι αλλαγή! Τι θες Κωστάκη; Τουαλέτα; Να κρατηθείς! Να μάθετε να ελέγχετε τους σφιγκτήρες σας. Η πατρίδα αυτό απαιτεί από σας. Εγκράτεια. Τι είν’ η πατρίδα μας; Ξεχάστε και τους κάμπους και τα βουνά και τα ποτάμια. Αυτά τα βάλαμε υποθήκη. Θα τα δώσουμε στους Γερμανούς, στους Γάλλους, στους Άραβες, στους Κινέζους, σ’ όσους φιλάνθρωπους μας προστρέχουν με δάνεια. Εμ, τι να σας κάνω; Τόσα χρόνια δανεικά κι αγύριστα… Όλοι μαζί δεν τα φάγαμε; Τρέξτε τώρα Τι θες Γιαννάκη; Άλλα σου λέει ο μπαμπάς σου; Βγες απ’ τη γραμμή και πάρε 20 κάμψεις. Και μην ακούσω ανάσα.
Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή! Ψηλά το κεφάλι, μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος! Τί νομίζεις πως κρατάς, ομπρέλα για τη βροχή; Σημαία κρατάς, βρε βούρλο! Την κυανοκίτρινη. Για δες την καλύτερα. Μπλε φόντο και 12 κίτρινα αστεράκια. Αυτή είναι η πατρίδα σου, βλαμμένο! Πατρίδα είναι η ισοτιμία του ευρώ, το γκισέ της τράπεζας, οι δόσεις του δανείου της τρόικας, τα τοκοχρεολύσια των πιστωτών! Τι θαρρείς πως είναι πατριωτισμός, χαζοχαρούμενο πιτσιρίκι; Να πληρώνεις τη δόση του στεγαστικού σου δανείου, να δίνει της δόση της εφορίας, να μη ρωτάς γιατί αυξήθηκε πάλι ο ΦΠΑ, να μη διαμαρτύρεσαι όταν απολύεσαι, να υπογράφεις τη σύμβαση εργασίας με κλειστά μάτια, να έχεις πίστη στον εργοδότη, να μην υπονομεύεις την κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας.
Τί θες Σαλίκ; Διώξανε τον μπαμπά σου απ’ την οικοδομή και σκέφτεστε να γυρίστε Αλβανία; Αδιαφορώ! Κα ποιος σας κρατάει; Τον τόπο πιάνετε Εν-δυο, εν-δυο, τρία κι εμπλοκή! Τί είναι Ελενίτσα; Σε προσβάλλουν αυτά που λέω; Βγες απ’ τη γραμμή, κάνε είκοσι φορές τον περίβολο κι αύριο μου φέρνεις είκοσι σελίδες πυκνογραμμένες με τη φράση «Ζήτω το έθνος, ζήτω η τρόικα, ζήτω το Μνημόνιο»! Εν-δυο, εν-δυο τρία κι αλλαγή!»
Από τους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

Αφίσα Αντιρατσιστικής Πορείας 6 Μαρτιου

2010-03-04T14:11:00.000-08:00

Σύνορα, σίδερα, κάγκελα και φράχτες….

2010-03-02T13:14:00.000-08:00

Ένας κόσμος χωρισμένος σε κλουβιά. Και μέσα του εμείς, αγρίμια που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια «αυτό που τους ανήκει» και είναι έτοιμα να κατασπαράξουν οποιονδήποτε διαφορετικό από αυτά που προσπαθεί να βρει καταφύγιο στην τόσο σημαντική γη τους. Είναι πράγματι αυτό που θέλουμε να είμαστε; Ας σκεφτούμε τους δούλους της αρχαίας Αθήνας όπως μας τους παρουσίασε ο Αριστοτέλης: Οι σκλάβοι στην Αθήνα αποτελούσαν περιουσία του αφέντη τους (ή του κράτους), που μπορούσε να τους μεταχειριστεί όπως έκρινε σωστό.
Μπορούσε να τους δώσει, πουλήσει, νοικιάσει ή κληροδοτήσει. Ένας δούλος μπορούσε να παντρευτεί και να αποκτήσει παιδιά, αλλά μια τέτοια οικογένεια δεν ήταν αναγνωρισμένη από την πολιτεία, και ο κύριός τους μπορούσε να σκορπίσει τα μέλη της αν ήθελε.
Οι δούλοι είχαν ελάχιστα δικαιώματα στις δίκες και πάντα αντιπροσωπεύονταν από τον κύριό τους σε τέτοιες περιστάσεις. Κάποιο παράπτωμα που θα τιμωρούταν με πρόστιμο για έναν ελεύθερο πολίτη, για κάποιο δούλο θα σήμαινε μαστίγωμα. Με μικροεξαιρέσεις η κατάθεση ενός δούλου δεν είχε νομική ισχύ εκτός κι αν ήταν απόρροια βασανιστηρίων. Οι δούλοι βασανίζονταν σε διάφορες περιστάσεις κατά τη διάρκεια κάποιας δίκης γιατί παρέμεναν πιστοί στον κύριό τους. Μας θυμίζει λοιπόν τους «δούλους» της σημερινής εποχής, τους μετανάστες, που έχουν τόσα δικαιώματα και ελευθερίες στις σύγχρονες, εξελιγμένες και δήθεν ανεκτικές κοινωνίες όσα οι σκλάβοι στα πανάρχαια χρόνια Τώρα λοιπόν που κατατέθηκε το νέο νομοσχέδιο περί ελληνικής ιθαγένειας για τα παιδιά των αλλοδαπών που γεννήθηκαν ή παρακολουθούν ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα, οι οπαδοί του συστήματος δουλοποίησης των μεταναστών εξεγείρονται. Ομαδικά «πυρά» από ακροδεξιούς, βέβαια και «ελληναράδες» έχουν τεθεί σε δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Οι περισσότεροι προτείνουν ως δήθεν λύση το δημοψήφισμα…"Ξεχνώντας" πως ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται. Πάσης φύσεως φασιστοειδή ποντάρουν στο φόβο του λαού και τον εντείνουν με τη βοήθεια πάντα των κατά τα άλλα αντικειμενικών και αμερόληπτων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ή Εξαπάτησης). Κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης του κόσμου, όμως πρέπει να καταλάβει ότι δεν πρέπει καν να τίθεται θέμα δημοψηφίσματος όταν το θέμα αφορά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Προϋποτίθεται ότι ζούμε σε μια κοινότητα, σ’ ένα «κράτος», ότι συναναστρεφόμαστε με πολίτες και όχι με λυσσασμένους «πατριώτες». Και όσοι αρνούνται να δώσουν στους μετανάστες τα (αυτονόητα) δικαιώματα απλά αρνούνται και την αλήθεια, ότι δηλαδή στο βάθος είμαστε όλοι μετανάστες. Είμαστε όλοι, απ’ του διαόλου τη μάνα ο καθείς, απέναντι στο κράτος, στην εξουσία, στους λίγους, στους ισχυρούς που διαφεντεύουν την ύπαρξή μας και διαπραγματεύονται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Βέβαια, το παρόν νομοσχέδιο είναι μεν μια καλή αρχή, δεν μπορούμε όμως να «κάνουμε τα στραβά μάτια» στους λόγους για τους οποίους προτάθηκε. Γιατί αναμφίβολα είναι μια καιροσκοπική κίνηση από μέρους της κυβέρνησης και σίγουρα ψηφοθηρική. Πρέπει άρα να γίνουν ουσιαστικότερες κινήσεις για το θέμα των μεταναστών για να μπορέσουν επιτέλους και αυτοί οι άνθρωποι να νιώθουν αυτό που είναι: ίσοι με όλους, άνθρωποι και όχι Έλληνες ή Ξένοι. Πότε τελικά θα αντιληφθούμε ότι γινόμαστε αυτό που το περιβάλλον μας επιτάσσει; Πότε θα αντιληφθούμε ότι η λέξη άνθρωπος και πολίτης υπερβαίνει σε σημασία έναν εθνικό προσδιορισμό; Μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να εξελισσόμαστε, πρώτα ως άνθρωποι και έπειτα ως Έλληνες, αν δεν συνειδητοποιήσουμε το σύγχρονο περιβάλλον, στο οποίο ζούμε; ; Κυρίως όμως, αν δεν βάλουμε την έννοια Άνθρωπος υπεράνω αυτής του Έλληνα; Η πατρίδα φωλιάζει μέσα μας και όχι σε σημαίες και εθνικά σύμβολα
«...ποτέ μη λες ότι είσαι Αθηναίος ή Κορίνθιος, αλλά πολίτης του κόσμου»… Σωκράτης
«Δε δέχομαι τα σύνορα, δε με χωρούν τα φαινόμενα, πνίγομαι!....Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Να αρνιέσαι ό,τι τα μάτια σου θωρούν!! Ποιος μας φυτεύει σε τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;…»
Συγκέντρωση (Πορεία) αλληλεγγύης στους μετανάστες Σάββατο 6 Μαρτίου πλ. Ταχυδρομείου

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 6-7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

2009-12-02T02:34:00.000-08:00

Κυριακή 6 Δεκέμβρη 2009: Ένας χρόνος μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου από τον Ε.Κορκονέα. Ένας χρόνος μετά τα προβλήματα μας είναι τα ίδια, η αστυνομική βία έχει ενταθεί και η ζωή μας φυλακίζεται. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12.00 Πλατεία Ταχυδρομείου και πορεία ενάντια στην αστυνομική βία, για την ζωή που μας αξίζει.

Δευτέρα 7 Δεκέμβρη 2009: Πανεκαπιδευτικό συλλαλητήριο 12.00 Πλ. Ταχυδρομείου για την εκπαίδευση και την κοινωνία των αναγκών μας.

ΔΕΝ ΘΡΥΝΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΚΑΠΕΛΩΝΟΝΤΑΙ

2009-11-08T11:59:00.000-08:00

Στις 6 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε ΜΑΘΗΤΙΚΗ πορεία στην οποία συμμετείχαν το συντονιστικό αγώνων ΣΧΟΛΕΙΩΝ Λάρισας, η Ανεξάρτητη ΜΑΘΗΤΙΚΗ Κίνηση και οι καταλήψεις του 7ου και 12ου σχολείων Λάρισας με θέμα την διεκδίκηση της δωρεάν και δημόσιας εκπαίδευσης. Ωστόσο η Α.Μ.Κ. είχε σαν επιπλέον αίτημα την ελευθεριακή παιδεία.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο της υποκίνησης του μαθητικού κινήματος της Λάρισας (σαΣλ) από κομματικές παρατάξεις οι οποίες μέσα από αυτό προσπαθούν να κερδίσουν πολιτική υπεραξία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η «ομάδα κρούσης» της ΚΝΕ η οποία η οποία αποτελούνταν από φοιτητές κυρίως προσπάθησε να φιμώσει και να αποκόψει το μπλοκ της ΑΜΚ από την υπόλοιπη ΜΑΘΗΤΙΚΗ πορεία με άκρως αντιδημοκρατικές πράξεις οι οποίες θύμιζαν φασιστική νοοτροπία. Το πρόσχημα τους ήταν ότι η συνέλευση της ΑΜΚ και το κίνημα της υποκινείται από αντιεξουσιαστικές και αναρχικές ομάδες το οποίο το συμπέραναν από το σύνθημα της ΑΜΚ «σε άλλη μια πορεία η ΚΝΕ σας καπελώνει, διώξτε τα κόμματα και πάρτε το τιμόνι». Στην πραγματικότητα η ΑΜΚ είναι μια ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ όπως λέει και το όνομα της κίνηση μαθητών και αποτελείται κυρίως από ανένταχτους μαθητές με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση και προβολή των μαθητικών συμφερόντων. Σε αντίθεση με το σαΣλ όπου τα τελευταία χρόνια ξεδιάντροπα και προσβλητικά για το μαθητικό κίνημα υποκινείτε από την νεολαία του ΚΚΕ για κομματικά συμφέροντα και προβολή αποκλειστικά των θέσεων του κόμματος χωρίς να ενδιαφέρονται για τις απόψεις του συνόλου των μαθητών. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν ένα κλίμα αδιαφορίας από την πλευρά των μαθητών για τα μαθητικά προβλήματα. Αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο υπάρχει χρόνια στην Λάρισα και επιτέλους θα πρέπει να εξαλειφθεί έτσι ώστε οι μαθητές να επιστρέψουν στο κίνημα και να ενδιαφερθούν οι ίδιοι για τα προβλήματα και τα δικαιώματα τους χωρίς κομματικά και πολιτικά συμφέροντα. Έτσι ώστε οι μαθητές να εκφράσουν τα δικά τους πραγματικά προβλήματα-απόψεις και όχι τις απόψεις των κομμάτων οι οποίες τόσα χρόνια είναι οι ίδιες και οι ίδιες και δεν έχουν καταφέρει να αλλάξουν τίποτα στην παιδεία με αποτέλεσμα η εκπαίδευση και η παιδεία στην Ελλάδα να οδηγείται στην παρακμή.
Εμείς προτείνουμε στους μαθητές να μην συμμετέχουν σε κινήματα τα οποία υποκινούνται φανερά ή μη φανερά από κομματικές παρατάξεις οι οποίες επιδιώκουν τον προσηλυτισμό και την μελλοντική ψηφοθηρία. Από την πλευρά μας επιδιώκουμε οι μαθητές να κατανοήσουν τα πραγματικά τους προβλήματα και μέσω της αυτοοργάνωση του κινήματος τους να αρχίσουν να διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν.
Υ.Γ. Ωστόσο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε 2 βασικά πράγματα ώστε να μην παρεξηγηθούμε. Με τις παραπάνω τοποθετήσεις μας θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι επιδιώκουμε την ενδυνάμωση μόνο της Α.Μ.Κ. και όχι ολόκληρου του μαθητικού κινήματος. Αυτό το διαψεύδουμε κατηγορηματικά και σε καμία περίπτωση δεν το υποστηρίζουμε ή δεν το δεχόμαστε, επίσης θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι επιδιώκουμε την ενότητα και την κοινή δράση όλων των μαθητών (όποιες και αν είναι οι πολιτικές τους τοποθετήσεις) για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας ενωμένοι διότι τον διαχωρισμό και την διάλυση του μαθητικού κινήματος την προκαλούν οι πολιτικές και κομματικές επιδιώξεις και όχι τα μέλη των κομμάτων τα οποία παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Για τους παραπάνω λόγους καλούμε όλους τους μαθητές για αγώνες δίχως κομματικές και πολιτικές παρατάξεις ενωμένοι όλοι για την διεκδίκηση αυτών που μας ανήκουν.

Ανεξάρτητη μαθητική κίνηση

ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ

2009-11-04T13:35:00.000-08:00

ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/11/2009 11.30π.μ. ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ.
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!!!!!!!!

Ρατσισμός -Μετανάστες

2009-10-31T09:21:00.001-07:00

Το μεταναστευτικό ζήτημα δεν είναι πρωτοφανές, διαρκεί όσο διαρκούν και τα κάθε λογής εκμεταλλευτικά οικονομικά συστήματα. Στο «φιλελεύθερο» κόσμο του 19ου και 20ου αιώνα που κατήργησαν την δουλεία το κύμα μετανάστευσης έρχεται να την αντικαταστήσει εξυπηρετώντας τα κατά καιρούς οικονομικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Επομένως δεν αποτελεί σύγχρονη τάση κι ο ρατσισμός και τα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, όμως παρατηρείται μία έντονη αύξηση του εθνικιστικού καρκινώματος που εξαπλώνεται μολύνοντας την ζωή ντόπιων και ξένων. Ξαφνικά, φέτος το καλοκαίρι, εμφανίζονται από το πουθενά δήθεν πρωτοβουλίες πολιτών (με πρωταγωνιστές πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής) οι οποίες διαμαρτύρονται ενάντια στους μετανάστες. Οι «λαϊκές» αυτές πρωτοβουλίες, που θυμίζουν τις ομάδες πολιτών του Μουσολίνι που κατέβαιναν στους δρόμους κυνηγώντας αλλοεθνείς, αποφάσισαν ότι τα παιδιά των μεταναστών δεν έχουν θέση στην παιδική χαρά του Α.Παντελεήμονα. Έτσι καθημερινά βρίσκονται σε περιπολία φουσκωτοί φασίστες, ξυλοκοπούν μετανάστες χέρι χέρι με την αστυνομία, και με την ανοχή ορισμένων φιλήσυχων νοικοκυραίων.
Όλοι αυτοί, είτε είναι τρομοκρατημένοι μικροαστοί είτε original νεοναζί, ξεχνούν το μεταναστευτικό παρελθόν του ελληνικού λαού. Όποιος ξεχνά το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει, οπότε ας σκεφτούν λίγο ότι το προσωνύμιο των ελλήνων μεταναστών στην Αμερική ήταν βρωμοέλληνες…
Επίσης ας σκεφτούν ότι το ελληνικό κράτος είναι συνεργός των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην διαιώνιση των αιτιών της «λαθρο»μετανάστευσης. Η ελλαδίτσα λοιπόν δεν αρνήθηκε ποτέ την στήριξη της στους πολέμους του ΝΑΤΟ, οι οποίοι καταδικάζουν χιλιάδες συνανθρώπους μας στην μετανάστευση και την προσφυγιά. Το ελληνικό κράτος και η ΕΕ κάνει τα στραβά μάτια σε όλα αυτά διότι οι «ξένοι» έχτισαν όλα τα ολυμπιακά έργα, και εκατοντάδες άλλα έργα υποδομής και αποτελούν ακόμη τα εύκολα θύματα της αβεβαιότητας, τα φθηνά εργατικά χέρια. Αποτελούν επίσης τον αποδιοπομπαίο τράγο για κάθε κοινωνικό πρόβλημα. Γίνονται αφορμή για την επέλαση της αστυνομοκρατίας, και τοποθετούνται στην ρίζα της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η εκάστοτε κυβέρνηση καλύπτει την ανικανότητα της πίσω από τους μετανάστες που προκαλούν την ανεργία, πίσω από τους μετανάστες-εγκληματίες. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αναγκάζονται να πληρώσουν για την προσωρινή παραμονή τους σε καιροσκόπους εκμεταλλευτές.

Η λύση δεν είναι η περιθωριοποίηση που συνεπάγεται την γκετοποίηση και την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, αλλά η ατομική και θεσμική αφομοίωση των αλλοεθνών αδερφών μας, με νομιμοποίηση και άσυλο στους κατατρεγμένους και κολασμένους της γης. Επιπλέον, η συνδικαλιστική απαίτηση για ίσα εργασιακά δικαιώματα στους μετανάστες μέσα από διαρκείς απεργίες βάζει τέλος στα όνειρα των αφεντικών για επιπλέον αφαίμαξη των φθηνών εργατικών τους χεριών, αλλά και στην μείωση των μεροκάματων των ντόπιων.
• Όχι στην Ευρώπη-φρούριο
• Άσυλο στους μετανάστες(«λαθραίους» και μη) – Ίσα εργατικά-εκπαιδευτικά δικαιώματα
• Καμία ανοχή στις φασιστικές επιθέσεις σε συνανθρώπους μας
Έλληνες και ξένοι, ενωμένοι εργάτες ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισότητα
Οι μετανάστες σφράγισαν με το αίμα τους την ανάπτυξη του Ευρωπαικού καπιταλισμού, ας μην σφραγίσουν και με την απέλαση τους την φυλετική «καθαρότητα» της πολιτισμένης Ευρώπης…

Ρατσισμός - Παιδεία

2009-10-31T09:20:00.000-07:00

Στην σημερινη εποχη, με τον συνεχη καταιγισμο πληροφοριων, τα κεφαλια μας εχουνε γινει παθητικοι δεκτες ανεπεξεργαστων μυνηματων.
Καθημερινα,πολιτικοί και δημοσιογράφοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονος αυτο, οργιάζουν πάνω στα μυαλά μας. Πρωταρχικός στόχος για την εξάλειψη αυτου του λυπητερού φαινομένου που λαμβανει χωρα στην εποχή μας, είναι η ενίσχυση και η δημιουργια μιας παιδείας που θα διδάσκει την ισότητα σε όλες της τις μορφές, τον σεβασμό προς τους αλλοθρησκους, τους αλλοφυλλους και τους αλλοεθνεις αλλα και γενικότερα τον σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.
Πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές ωστε να μην διδάσκεται ο εθνικισμός στα σχολεία, οι μαθητές να μην παραπληροφορούνται ιστορικά και να μην φανατίζονται θρησκευτικά. Χρειαζόμαστε ενα σχολείο που να διαμορφώνει συνειδήσεις ανθρώπων αλληλέγγυων και ζωντανών, με κριτική σκέψη, και όχι παθητικούς δέκτες μαζοποιημένων προπαγανδιστικων μυνημάτων.
Πέρα απο την προπαγάνδα όμως που ασκείται απο το σύστημα, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αναπτύσσουν το προβλημα του ρατσισμού στα σχολεία. Άσχετα όμως με την πηγή του, το πρόβλημα παραμένει το ίδιο. θύματα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τα άτομα διαφορετικής εθνικότητας. Στα ελληνικά σχολεία φοιτούν πάνω από 100.000 αλλοδαποί μαθητές, ένας αριθμός που συνεχώς αυξάνεται. Αυτοί οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν σημαντικές φυλετικές διακρίσεις οι οποίες μεταφράζονται ως η αίσθηση υπεροχής των στοιχείων του οικείου έθνους και η περιφρόνηση των αντίστοιχων χαρακτηριστικών στοιχείων που συνθέτουν την ταυτότητα άλλων εθνών. Μεταφράζονται επίσης ως η άρνηση και η αδιαλλαξία να δεχθούμε οτιδήποτε που για εμάς είναι ξένο και άγνωστο. Κύριοι εκφραστές αυτού του είδους διακρίσεων είναι οι γονείς, ακολουθούν οι καθηγητές και ελάχιστες εξαιρέσεις μαθητών. Πολλοί είναι εκείνοι οι γονείς, οι οποίοι ενοχλούνται με την παρουσία αλλοδαπών μαθητών στα σχολεία των παιδειών τους και φέρνουν διάφορα προσχήματα για να τους απομακρύνουν. Την ίδια στάση κρατούν και μερικοί δάσκαλοι και καθηγητές. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούμε τους αλλοδαπούς μαθητές ως καταφύγιο για τη δική μας ανεπάρκεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών καθηγητών, οι αλλοδαποί μαθητές σπάνια προξενούν προβλήματα, ιδίως όταν τους δίνουμε το σεβασμό που τους αξίζει. Εάν κάποιες φορές παρουσιάζουν απροσάρμοστη συμπεριφορά, οφείλεται στη δική μας άρνηση να τους
εντάξουμε στο σχολικό περιβάλλον και να τους βοηθήσουμε να προσαρμοστούν ομαλότερα. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση δε γνωρίζει σύνορα και δε δίνεται μόνο σε προνομιούχους. Κάθε παιδί δικαιούται ίσες ευκαιρίες στη ζωή. Ας μην το αποκλείσουμε από τη γνώση, την εξέλιξη, το ευτυχισμένο παρόν και το ελπιδοφόρο μέλλον, επειδή απλά γεννήθηκε κάπου αλλού.Εξάλλου, οι διακρίσεις θεωρούνται καταφύγιο για τη δική μας αδυναμία και άγνοια. Την παραδοχή και την κατανόηση την περιμένουμε μόνο από τους δυνατούς. Εσείς έχετε τη δύναμη?

Ψυχολογία, ρατσισμός και προπαγάνδα

2009-10-31T09:15:00.000-07:00

Το φαινόμενο του ρατσισμού δεν έχει τόσο την βάση του σε λογικά αίτα, όσο σε ψυχολογικές καταστάσεις. Γι’αυτό και παρατηρείται συνήθως στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνικής ιεραρχίας, εκεί που η απελπισία και η μιζέρια μετατρέπεται σε μίσος για το διαφορετικό, το ¨απειλητικό¨ ξένο . Έτσι ο ρατσισμός λειτουργέι σαν φαντασιακός μηχανισμός μετάθεσης ευθυνών μιας ολόκληρης κοινωνίας στους αδύνατους, εκείνους που δεν ανήκουν στον στενό κύκλο του «εμείς», άρα στοχεύουν στον αφανισμό μας. Σε μια υποσυνείδητη προσπάθεια να προσδιορίσουμε τον εαυτό μας, αποκλείουμε τον άλλο.
Σε μια προσπάθεια να μετριάσουμε την δυστυχία της καταπίεσης, της ανασφάλειας και της αδικίας προκαλούμε πόνο στον ήδη κατατρεγμένο και αδύναμο, καθιστώντας τον κατώτερο μας.
Σε αυτό το ασταθές και παθολογικό ψυχολογικό υπόβαθρο των μαζών επενδύουν τα ΜΜΕ προπαγανδίζοντας ξενοφοβικά μυνήματα. Πρόκειται για την γνωστή τακτική του ‘‘διαίρει και βασίλευε’’ , προσαρμοσμένη όμως σε κοινωνικό επίπεδο. Η ενότητα των εργαζόμενων θα αποτελούσε πραγματική απειλή για το σύστημα, εαν οι δυο ομάδες διεκδικούσαν απο κοινού τα δικαιώματα τους. Σπέρνοντας την διχόνοια η άρχουσα τάξη πετυχαίνει την εξασθένιση και αποπροσανατόλιση του εργατικού αγώνα. Το ΄τρικ΄ αυτό υπήρξε ανέκαθεν όπλο της εξουσίας. Όπως αναφέρει ο Χίτλερ στο βιβλίο του “Mein Kampf” (Ο αγών μου), προκειμένου κάποιος να εμφανιστεί ως αντίπαλος πρέπει να χρωματιστεί με τα πιο μελανά χρώματα.
Όσο και να προσπαθεί πάντως το σύστημα να κατασκευάσει πλασματικές αλήθειες, η πραγματικότητα βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας. Μπορεί το πέπλο της παραπληροφόρησης που την σκεπάζει να μας εμποδίζει να την κοιτάξουμε κατάματα, όμως σίγουρα είμαστε ακόμα ικανοί να περάσουμε την πόρτα του σπιτιού μας, εγκαταλείποντας τις φοβίες μας, και να την ανακαλύψουμε μόνοι μας.
τους την φυλετική «καθαρότητα» της πολιτισμένης Ευρώπης…

(Να σημειωθεί εδώ, πως δεν ισχυριζόμαστε οτι οι εκπρόσωποι των ανωτερων κοινωνικών στρωμάτων δεν φέρουν ρατσιστικές αντιλήψεις, αλλά οι ίδιοι,αποσκοπώντας σε οικονομικά ή άλλου είδους προσωπικά οφέλη ,λειτουργούν μάλλον ως πομποί ξενοφοβικών μυνημάτων, παρά ως παθητικοί δέκτες αυτών. Εξάλλου η πλειοψηφία των βίαιων και φανατισμένων ρατσιστικών επιθέσεων προέρχονται απο ανθρώπους χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων.)

Εισαγωγή στον ρατσισμό

2009-10-31T09:12:00.000-07:00

Όλοι γνωρίζουμε πάνω-κάτω τι είναι ο ρατσισμός . Γνωρίζουμε όμως το
πραγματικό έυρος της δύναμης του, αλλά και τις συνέπειες του ?
Ο ρατσισμός μπορεί να εκφραστεί μέσα απο το σχολείο, την οικογένεια, διάφορες κοινωνικές ομάδες, ακόμα και απο το 10χρονο πιτσιρίκι της γειτόνισσας. Ο καθένας μπορεί να είναι φορέας του, καθώς ασυνείδητα εγκαθίσταται στα μυαλά μας, σαν μικρόβιο –μικρόβιο για τον άνθρωπο, αρρώστια για την ανθρωπότητα- . Και όντως, η συσχέτιση του ρατσισμού με ασθένεια, θα μας επέτρεπε την καλύτερη προσέγγιση του, μιας και δεν στηρίζεται στην λογική ή σε πραγματικές καταστάσεις, αλλά στην εύκολη λύση της μετατόπισης των ευθυνών στο διαφορετικό. Έτσι, ο συνειδητός ρατσισμός θα μπορούσε να χαρακτηριστέι πληρέστερα ως ψυχική αδυναμία. Δυστυχώς όμως, ο πραγμάτικος κίνδυνος και η καταστρεπτικότητα του μικροβίου αυτού, δεν κρύβεται πίσω απο τους φορείς του, αλλά απο τους ασκητές της προπαγάνδας που το γεννά. Μιας προπαγάνδας που στον βωμό του προσωπικού κέρδους δεν διστάζει να διαμελίσει τις πρωταρχικές αξίες του ανθρώπινου γένους : την ελευθερία και την ισότητα...

...

2009-10-31T09:10:00.000-07:00

Η λειτουργία του blog ξεκινά για μια ακόμη σχολική χρονιά.

Νοέμβρης 73: Αυτός ο αγώνας συνεχίζεται, δεν δικαιώθηκε, δεν εξαγοράζεται

2008-11-09T15:42:00.000-08:00

Πολλά ακούγονται γύρω από το «φάντασμα» της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Ενώ αυτή, όπως λέει το τραγούδι «πέρασε εύκολα απ’ την μνήμη στην καρδιά», κάποιοι βασίζουν πολιτικά οφέλη πάνω στα θύματα της ασυμβίβαστης νεολαίας. Οι μεν, θεσπίζοντας το Πολυτεχνείο ως εθνική γιορτή, εξυπηρετούν τις δημόσιες σχέσεις τους εξυμνώντας τον Νοέμβρη στον οποίο δεν είχαν καμία συμμετοχή. Οι δε, προσπαθούν να δείξουν ότι ο Νοέμβρης δεν έφερε καμία αλλαγή, και ότι η χούντα δεν άφησε θύματα στο πέρασμα της. Ποια είναι η αλήθεια γύρω από τον Νοέμβρη; Ποιοι ξεκίνησαν αυτή την κατάληψη που έβαλε φωτιά στα θεμέλια του καθεστώτος;

Αρχικά, καλό είναι να κατανοήσουμε την κατάσταση της Ελλάδας στην περίοδο 67-74, και όλο το αντιδικτατορικό κίνημα όλων των αποχρώσεων. Εκτός από την δράση των Ελλήνων εξόριστων στην Γαλλία, πολλές ένοπλες οργανώσεις στην Ελλάδα διεξήγαγαν έναν αγώνα με προκηρύξεις, διαδηλώσεις και βομβιστικές επιθέσεις ενάντια στην χούντα. Ανάμεσα τους: Κίνημα 20ης Οκτώβρη, Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση, ΠΑΚ(μετέπειτα ΠΑΣΟΚ!), Αλληλεγγύη-Αντίσταση-Απελευθέρωση κλπ. τοποθέτησαν σύνολο 178 βόμβες στην διάρκεια της δικτατορίας. Βέβαια οι περισσότεροι αγώνες ξεπήδησαν περίπου το 1972 προμηνώντας μεγάλες αναταραχές. Ξέσπασαν αποχές στους μηχανικούς, στην Πάντειο, στην Φιλοσοφική, και στην συνέχεια γενικές αποχές ενάντια στις ελεγχόμενες φοιτητικές εκλογές. Δεν ξεχνιέται φυσικά η κατάληψη της Νομικής στις αρχές του 1973. Ένας ολόκληρος λαός, αγανακτισμένος από το αμερικανοκίνητο φασιστικό καθεστώς βρήκε την χαμένη του ελπίδα στους νεολαίους της Νομικής. Αντιθέτως, τα «δημοκρατικά» κόμματα έκαναν εκκλήσεις αποχώρησης και τερματισμού της κατάληψης.

Φτάνουμε λοιπόν έτσι στον Νοέμβρη, έναν μήνα εξ αρχής πυρετώδη και γεμάτο διαδηλώσεις. Η αστυνομία φυσικά, ως όργανο του κάθε καθεστώτος, αντιμετώπιζε βίαια, με συλλήψεις και άγριους ξυλοδαρμούς τους εργάτες και τους φοιτητές που αγανακτισμένοι ορμούσαν στις συμπλοκές. Και ενώ εκκρεμούσε δίκη 17 φοιτητών για συμμετοχή στα επεισόδια, την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου, η συνέλευση του Πολυτεχνείου αποφασίζει συγκέντρωση(στην συνέχεια κατάληψη) του χώρου του Μετσόβιου. Την συνέλευση αποτελούσαν αριστεροί πολλών αποχρώσεων (κομμουνιστές, μαοϊκοί, τροτσκιστές, σοσιαλδημοκράτες), διάφοροι ανένταχτοι/ανεξάρτητοι και μερικοί αναρχικοί. Τα κόμματα της κεντροδεξιάς δεν πήραν επίσημη θέση, απείχαν φυσικά από την κατάληψη, ενώ η αντί-ΕΦΕΕ(ΚΝΕ) κατηγορούσε τους χιλιάδες συγκεντρωμένους ως προβοκάτορες, και προσπάθησε να εκκενώσει βίαια τον χώρο. Παρά την αρνητική αντιμετώπιση, μαζεύεται πολύς κόσμος, ξεκινάει μια εργατική συνέλευση και μια μαθητική. Τα συνθήματα δεν είναι απλώς αντιδικτατορικά, εμπνέονται από τους εργατικούς αγώνες και είναι αντικαπιταλιστικά. Ενδεικτικά: Κάτω η χούντα, Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, Κάτω το κεφάλαιο, Επανάσταση Λαέ, Έξω οι Αμερικάνοι, και από τους αντιεξουσιαστές Κάτω το κράτος. Ξεκινούν οι πρώτες διαδηλώσεις με χιλιάδες άτομα, που για να αντιμετωπίσουν τους μπάτσους στήνουν φλεγόμενα οδοφράγματα και επιτίθενται με πέτρες και τούβλα. Τις επόμενες δυο μέρες συνεχίζονται ακατάπαυστα οι συνελεύσεις, οι διακηρύξεις και οι βίαιες διαδηλώσεις. Η αντί-ΕΦΕΕ/ΚΝΕ αποφασίζει να συμμετέχει φιμώνοντας τις ελεύθερες φωνές. Προσπαθούσε μέχρι το τέλος να σταματήσει την εξέγερση όπως παραδέχονται στο τεύχος 8 1974 της Πανσπουδαστικής. Αντίθετα, παραμένει μειοψηφία και συμβιβάζεται.

Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη οι συγκεντρωμένοι μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο φτάνουν τις 50.000, και ο χαρακτήρας παραμένει αντικαπιταλιστικός-αντιιμπεριαλιστικος., με προοπτική την βίαιη σύγκρουση με την ακροδεξιά κάστα κυβερνώντων. Οι διαδηλώσεις την νύχτα καταλήγουν σε αιματηρές συμπλοκές. Τα όργανα της ΕΛ.ΑΣ. επιτίθενται με δακρυγόνα, αύρες και περίστροφα στους διαδηλωτές, ενώ ελεύθεροι σκοπευτές σκοτώνουν ανελέητα. Οι εξεγερμένοι απαντούν με βόμβες μολότοφ, τούβλα, επιθέσεις σε τράπεζες και στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Και ενώ ξετυλίγεται η καθολική άρνηση του λαού μας στον φασισμό, ο στρατός καλείται να επέμβει. Τανκς και στρατιώτες εμφανίζονται, σκορπίζοντας τον τρόμο στους συγκεντρωμένους. Ο κόσμος διασπάται σε διαδηλώσεις σε γύρω δρόμους, και οι υπόλοιποι εγκλωβίζονται στο Πολυτεχνείο. Η αντί-ΕΦΕΕ που κατέλαβε τον ραδιοφωνικό σταθμό ξεκινά ειρηνικά καλέσματα για συμφιλίωση(αδέλφια μας φαντάροι… κλπ). Η πλειοψηφία, γνωρίζοντας πως οι μισθοφόροι δεν υπάρχει περίπτωση να τους υπερασπιστούν, βλέπουν τον θάνατο στον ορίζοντα. Ακούγεται πως κάποιοι σκέφτονται να τους επιτεθούν με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, μα σύντομα καταλαβαίνουν πως είναι ανώφελο μπροστά στις ερπύστριες των τανκς.

Ξημερώματα του Σαββάτου 17 Νοέμβρη, ένα θωρακισμένο όχημα, αφού αρχικά οπισθοχωρήσει, εισβάλλει γκρεμίζοντας την κεντρική πύλη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Στην συνέχεια το χάος: συλλήψεις, δολοφονίες, ξυλοδαρμοί, και ο ραδιοφωνικός σταθμός σταματά… Το κέντρο της Αθήνας αιματοκυλίστηκε, και η ιστορία του ελληνικού λαού χαράχτηκε ανεξίτηλα από τους νέους ελεύθερους-πολιορκημένους του Πολυτεχνείου.

35 χρόνια μετά τιμούμε τους ήρωες που πάλεψαν για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και την ανατροπή της εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Βλέπουμε πως η μεταπολίτευση δεν έφερε την κοινωνία που ονειρευόμαστε. Ακόμα και σήμερα μας φιμώνουν, μας αντιμετωπίζουν με την αστυνομία τους. Μας μεγαλώνουν μέσα στην πιο μεγάλη σκλαβιά, την οικονομική, και την πιο ύπουλη προπαγάνδα, τα ΜΜΕ. Χαιρετίζουμε τους νεκρούς αγωνιστές και κάθε ανατρεπτική φωνή στον κόσμο, και απαντούμε με νέους ασυμβίβαστους αγώνες. Αναγνωρίζουμε το Πολυτεχνείο όχι ως γιορτή εθνικής μνήμης, αλλά ως ταξική εξέγερση, η οποία καταλαμβάνει σπουδαία θέση δίπλα στο Γαλλικό Μάη του 68, και το ηρωικό κίνημα των Ζαπατίστας στο Μεξικό.

Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ Σ’ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΓΗ

Κομματόσκυλα και καιροσκόποι: Κάτω τα χέρια από τους μαθητές!

2008-10-21T06:43:00.000-07:00

Κάθε χρόνο πλέον προκύπτουν νέα ζητήματα, στα οποία το μαθητικό κίνημα καλείται να απαντήσει δυναμικά και μαχητικά. Από την στιγμή που το κράτος και οι εταιρείες δεν αποφασίζουν να σεβαστούν κανένα δικαίωμα (πράγμα αδύνατο διότι στηρίζουν την εξουσία τους σε αυτήν την εκμετάλλευση), οι μαθητές δεν έχουν παρά να αντιδράσουν. Αυτή η αντίδραση λοιπόν εκφράζεται μέσα από τις αποχές, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις και γενικά την πολύμορφη δράση τους.

Φυσικά, το σκηνικό που δημιουργείται δίνει τροφή σε διάφορους καιροσκόπους που βλέπουν στην αθωότητα των παιδιών τα αυριανά φερέφωνα τους. Βέβαια, αν θέσουν ξεκάθαρα τις κομματικές τους προσδοκίες γνωρίζουν πως δεν θα έχουν κανένα όφελος, διότι οι νέοι διψούν για ακηδεμόνευτους αγώνες, έτσι με ύπουλους και υπόγειους τρόπους καπελώνουν αλλεπάλληλα τους μαθητικούς αγώνες.

Η πιο φανερή και ξεδιάντροπη πρακτική είναι αυτή του ΚΚΕ, όσον αφορά τα Συντονιστικά Αγώνα Σχολείων(ΣΑΣ). Αρχικά, το κάλεσμα αυτού του περιβόητου συντονιστικού γίνεται πάντα (τυχαία φυσικά!) από άτομα της ΚΝΕ, και η δικαιολογία είναι ότι τυχαίνει να είναι πρωτοπόροι. Δεν γίνεται εκτεταμένη ενημέρωση, καλούν συγκεκριμένα άτομα(ανταποκρίνονται εντελώς τυχαία ΚΝίτες κατά κύριο λόγο), και οι αποφάσεις είναι έτοιμες από το ΣΑΣ Αθήνας, όπως και τα φυλλάδια με την προοπτική της ενωτικής και πανελλήνιας δράσης! Δέχονται μόνο εκλεγμένα άτομα σε 15μελή, αποκλείοντας μεγάλο μέρος της μαθητικής κοινότητας, δίνοντας ένα συγκεντρωτικό χαρακτήρα «συνδικαλιστικού οργάνου» των μαθητών.

Ας περάσουμε σε πιο απτά περιστατικά… Θεσσαλονίκη 17 Νοέμβρη 2007, και ενώ όλες οι συλλογικότητες περνούν από το Πολυτεχνείο με τις πορείες τους, μόνο το ΚΚΕ, και τυχαία πάλι το ΣΑΣΘ αποφασίζουν να μην περάσουν από εκεί. Στην προσπάθεια ενός ατόμου να μοιράσει φυλλάδια της Πρωτοβουλίας Μαθητών ενάντια στην κομματοποίηση, οι φρουροί της ΚΝΕ τον τραμπούκισαν, και τελικά τον έδιωξαν. Στην Λάρισα, το ΣΑΣΛ καταλήγει τις πορείες του στο Εργατικό Κέντρο (παραδοσιακά ΚΚΕ), μαζί με φοιτητές της ΠΚΣ(φοιτητική παράταξη του ΚΚΕ), με την δικαιολογία πως το ΕΚ τους παραχωρεί δωρεάν το χώρο (από την καλή του την καρδιά πάντα!).

Αλλά το πιο εξόφθαλμο γεγονός είναι οι πορείες για το ασφαλιστικό που συμμετέχει το ΣΑΣ σε πολλές πόλεις. Το κεντρικό σύνθημα είναι: Εμπρός λαέ, μην σκύβεις το κεφάλι, τώρα με το ΠΑΜΕ αντίσταση και πάλη. Όσες φορές υπάρχουν αντιδράσεις για την στήριξη στο ΠΑΜΕ το «λογικότατο» επιχείρημα είναι ότι το ΠΑΜΕ δεν ανήκει σε κανένα κόμμα. Ναι! Το θέατρο του παραλόγου… Το λένε και γελούν μόνοι τους, όταν ξέρουν πως το ΠΑΜΕ είναι απλά η συνδικαλιστική επέκταση του ΚΚΕ. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Ριζοσπάστης ανακοινώνει πριν γίνουν τις συνελεύσεις των ΣΑΣ, και ύστερα τις αποφάσεις τους και τις δράσεις με εγκωμιαστικό τρόπο. Τέλος, σε τεύχος της ΚΟΜΕΠ(Κομμουνιστική Επιθεώρηση, περιοδικό του ΚΚΕ, άνοιξη 2007) γράφει πως το σύνθημα έξω τα κόμματα από τα σχολεία είναι σαφής επίθεση στο ΚΚΕ και πως στοχεύει στον κατευνασμό του μαθητικού κινήματος. Στην συνέχεια, προτρέπει την ΚΝΕ να λειτουργεί ως πρωτοπόρος στα συντονιστικά, εγκωμιάζοντας το καπέλωμα. Όποιες πρωτοβουλίες γίνονται από αναρχικούς ή ανένταχτους αριστερούς χαρακτηρίζονται αποτυχημένες, διότι (και καλά!) συμμετέχουν μόνο άτομα αυτού του χώρου(λες και στα ΣΑΣ που είναι μόνο κνίτες είναι καλύτερα).

Οι αγώνες των μαθητών είναι υπόθεση των ίδιων, και όχι των κομμάτων

Αυτοοργανώνουμε την αντίσταση μας με ακηδεμόνευτες πρωτοβουλίες

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση(Λάρισα)

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Μαθητών (Θεσσαλονίκη)

Γενική Απεργία Τρίτη 21 Οκτώβρη

2008-10-19T13:03:00.000-07:00

60 άτομα το μπλοκ της Ανεξάρτητης Μαθητικής Κίνησης, και μετά την σγκέντρωση στην νομαρχία καταλήξαμε στην πορεία του ΕΚΛ(Εργατικό Κέντρο Λάρισας), με πανό, συνθήματα, φυλλάδια κλπ. Μοιράστηκε επίσης και το Αντιθετο Ρεύμα(το έντυπο της ΑΜΚ)
Θα ανεβούν και φωτογραφίες

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ?

2008-10-12T02:57:00.000-07:00

Για να αντιληφθεί κανείς τι ακριβώς πρεσβεύουν οι ελευθεριακοί παιδαγωγοί, θα πρέπει να δει από μια άλλη σκοπιά την σημερινή κανονιστική εκπαίδευση. Κάποτε μας έλεγαν: «Να μεγαλώσεις παιδί μου, να πας σχολείο να μάθεις γράμματα». Φυσικά, αν ερχόταν καλοί βαθμοί απολαμβάναμε την ευνοϊκή αντιμετώπιση των γωνιών που μας προόριζαν για το πανεπιστήμιο. Μας μεγάλωναν με έναν σκοπό: «Μάθε γράμματα να πιάσεις μια δουλειά, να βγάζεις λεφτά και να μην γίνεις εργάτης». Αυτό μας έστρωνε σε μια καρέκλα ως τα 18 που ερχόταν η ώρα της κρίσης, και χωριζόμασταν σε φοιτητές και τιποτένιους εργάτες. Όλα εντάξει μέχρι εδώ; Όλα ρόδινα; Ας εμβαθύνουμε περισσότερο τώρα.

Η υποχρεωτική εκπαίδευση δεν υπήρχε ανέκαθεν φυσικά, παρά ήταν ένα δημιούργημα του καπιταλιστικού συστήματος. Οι παλιότερες κοινωνίες είχαν (όχι όλες) τα πανεπιστήμια, που δεν ήταν υποχρεωτικά, και οι φτωχοί δεν είχαν εύκολη πρόσβαση. Στην πορεία λοιπόν του νέου συστήματος, οι ανάγκες της αγοράς κατέστησαν απαραίτητη την εξειδίκευση του εργατικού δυναμικού, μέσα στο όμορφο περιτύλιγμα της πνευματικής εξύψωσης. Η κρατική μηχανή φυσικά μερίμνησε να κατευνάζει τις καταπιεσμένες μάζες με τις κατάλληλες και πιο ύπουλες μεθόδους.

Η έννοια λοιπόν της εκπαίδευσης λειτουργεί ως εξής: παίρνω έναν παιδικό(κενό) νου, και τον μεταλλάσω σε έναν σύγχρονο εργάτη με τις γνώσεις που του αρμόζουν. Με αυτόν τον τρόπο φυσικά καταπατιέται η προσωπική ελευθερία και η αυτομόρφωση, γιατί οι προσωπικότητες διαμορφώνονται από ένα συγκεκριμένο πλάνο. Βέβαια, όταν η τάξη των βιομηχάνων κατέχει την εξουσία, η εκπαίδευση παίρνει τον ίδιο βιομηχανικό χαρακτήρα προς όφελος μόνο της αγοράς. Δίνουν στους σπουδαστές τεχνικές γνώσεις, και ότι υλικό τους ικανοποιεί στην μιζέρια τους, εξυμνώντας την υπάρχουσα πολιτική κατάσταση. Έχουμε και λέμε λοιπόν: Μαθηματικά κ θετικές επιστήμες(για τεχνικές & επιστημονικές απασχολήσεις), Ιστορία(παραχαραγμένη, καλλιεργεί τον εθνικισμό), θρησκευτικά(ανατροπή της προοδευτικής επιστήμης και της λογικής) κ.α. Από το πρόγραμμα αυτό λείπει δυστυχώς η φιλοσοφία, η ριζοσπαστική επιστήμη και κάθε απελευθερωτική ιδέα. Και όπου διδάσκονται παίρνουν τον πιο ήπιο για το σύστημα χαρακτήρα. Καλλιεργείται ο ανταγωνισμός, διότι είναι κοινό μυστικό πως όλοι διαβάζουν για να πιάσουν δουλειά, την οποία διεκδικεί και ο συμμαθητής του, που μοιάζει πλέον αντίπαλος.

Επίσης, φανερό είναι πως μία κυβέρνηση δεν θα δίδασκε κάτι που θα πήγαινε κόντρα στο ρεύμα, δηλαδή η σημερινή εκπαίδευση είναι αντιδραστική, συντηρητική και δεν βοηθάει την εξελικτική πορεία της κοινωνίας. Τέλος, η καταπίεση των μαθητών φαίνεται με τους όλο και αυξανόμενους βανδαλισμούς στα σχολικά κτίρια και τους καθηγητές (δεν είμαστε υπέρ των βανδαλισμών, απλά πιστεύουμε πως η ψυχολογική αιτία είναι η καταπίεση, η κόπωση και η ποδηγέτηση των μαθητών).

Προχωρώντας, βλέπουμε δύο πλευρές: την εκπαίδευση που διαμορφώνει (αλλιώς: περιορίζει, καθορίζει προς το συμφέρον της) τον άνθρωπο, και την έλλειψη μόρφωσης(εξίσου πνευματική σκλαβιά). Δηλαδή δεν υπάρχει μία λύση, μια τρίτη οδός; Σε αυτό ακριβώς πιστεύουμε εμείς, και μία ομάδα ελευθεριακών παιδαγωγών που δόμησαν την έννοια της ελευθεριακής εκπαίδευσης.

Είναι απάνθρωπο φυσικά να αφήνουμε τα παιδιά χωρίς καμία μόρφωση, διότι θα μετατρέψουμε τον κόσμο σε ζούγκλα. Η συλλογική αυτομόρφωση ήταν αυτή που δημιούργησε την γλωσσική επικοινωνία η οποία με την σειρά της δημιούργησε την σκέψη, την λογική και μας εξύψωσε σε σχέση με τα υπόλοιπα ζώα. Χωρίς λοιπόν την διάδοση των γνώσεων θα βρισκόμαστε ακόμα στις σπηλιές, εγκλωβισμένοι στην ατομική μιζέρια μας.

Η εκπαίδευση σε μια κοινωνία ελεύθερη και αυτοοργανωμένη παίρνει απελευθερωτικό χαρακτήρα. Απελευθερώνει τον νέο από την παιδική ηλικία, της οποίας η έννοια είναι ανελεύθερη, δηλαδή παιδί είναι αυτός που η λογική του δεν τον καθιστά αυτόνομο. Η ελευθεριακή εκπαίδευση εφοδιάζει τον μαθητή με την λογική, την ανεξαρτησία κα την αυτονομία του, αποδεσμεύοντας τον από την παιδικότητα(όχι απαραίτητα στα 18). Είναι η μέθοδος που μαθαίνει στον νέο πώς να διαμορφώνεται ο ίδιος, και όχι να τον διαμορφώνει αυτή μέσα σε καλούπια.

Με ποιες αρχές όμως μπορεί μια εκπαιδευτική διαδικασία να μην γίνει άλλη μια μορφή κονσερβοποίησης του παιδικού μυαλού; Βασικό ζήτημα είναι λοιπόν το αυτεξούσιο. Αυτό σημαίνει πως ο νέος, πριν αποκτήσει κριτική σκέψη δεν διδάσκεται τίποτα ως αυθεντία, και οι λέξεις υποχρέωση, διαταγή και καθήκον είναι καλό να αποφεύγονται. Παίρνει τις γνώσεις ως εργαλείο που θα τον βοηθήσουν στην ζωή του, και δεν γίνεται αυτός εργαλείο των γνώσεων του. Επιπλέον, ό,τι μαθαίνει δεν το μαθαίνει ως ένα αφηρημένο καλό που θα του χρησιμεύσει στο μέλλον, αλλά βιώνει την πρακτική ανάγκη να το διδαχθεί. Τα πάντα σε αυτή την φόρμα από την ανάγνωση μέχρι την αριθμητική. Επίσης βασικό είναι η ανυπαρξία ενός συγκεκριμένου προγράμματος που περιορίζει την διδασκαλία, όπως και βιβλία-αυθεντίες.

Η διαδικασία της μάθησης θα είναι η πραγμάτωση μιας πολύπλευρης αναζήτησης (δόξα τη τεχνολογία είναι πλέον πολύ εύκολο) σε θέματα που θα προκύπτουν με την θέληση των μαθητών. Μόνο ένα μίνιμουμ που είναι απαραίτητο, του τύπου: ανάγνωση, γραφή, μαθηματικά. Και μεγάλη βάση πρέπει να δίνεται στην φιλοσοφία και όλες της τις παραμέτρους, αλλά οπωσδήποτε στην καθημερινή πρακτική ζωή.

Συνεχίζοντας, μία σημαντική αρχή της ελευθεριακής εκπαίδευσης είναι η σεξουαλική απελευθέρωση, θεμελιωμένη από τον ψυχολόγο-επιστήμονα-επαναστάτη Βίλχελμ Ράιχ, εφαρμοσμένες από το σχολείο του Α.Σ. Νηλ, το Σάμμερχιλ. Δυστυχώς, στο σημερινό σχολείο επικρατεί ακόμα ο πουριτανισμός και η χριστιανική συντηρητική ηθική. Απαγορεύονται συχνά οι σχέσεις των δύο φύλων(ή ακόμα περισσότερο η ομοφυλοφιλία). Και όπως ορίζεται από την σύγχρονη ψυχολογία, η συσσωρεμένη και καταπιεσμένη λίμπιντο αναπαράγει και διαιωνίζει την εγκληματικότητα, και καλλιεργεί διαταραγμένες προσωπικότητες. Με αποτέλεσμα, αν κάποιος αντιδράει και ψάχνει τον έρωτα, μολύνεται από τις διαστροφές που περιέχονται στην πορνογραφία.

Η υγιής σεξουαλικότητα και η αμφισβήτηση της σημερινής οικογένειας είναι βασικά συστατικά της κοινωνίας στην οποία ελπίζουμε και για την οποία αγωνιζόμαστε. Σεξουαλική ελευθερία, πληροφορίες προφύλαξης για κάθε νέο, πέρα από το: «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» και τον ρατσισμό προς την διαφορετικότητα (ομοφυλοφίλων, αμφιφυλόφιλων κλπ.)

Κλείνοντας συμπεραίνουμε πως η ελεύθερη αναζήτηση, σε συνδυασμό με τις επαρκείς πρακτικές-τεχνικές γνώσεις δομούν τους ελεύθερους ανθρώπους και στηρίζουν την αυτοδιαχειριζόμενη εργασία του μέλλοντος. Για έναν άνθρωπο που δεν είναι απλό προϊόν της κοινωνίας, αλλά παραγωγός της. Μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση που θα καθορίσει την νέα παιδεία, χαιρετίζουμε κάθε πρωτοβουλία πειραματισμού στα πλαίσια της αυτοδιαχείρισης και της ελευθεριακής παιδαγωγικής. Μίας διαδικασίας που λειτουργεί με ελεύθερες συνθήκες, και καλλιεργεί την ελεύθερη βούληση.

Από την ελευθερία, και για την ελευθερία…

ΟΥΤΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΟΥΤΕ ΙΔΙΩΤΙΚΗ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ

ΥΓ: Για να γνωρίσετε καλύτερα το έργο των ελευθεριακών παιδαγωγών μελετήστε το έργο των Βίλχελμ Ράιχ, Α.Σ.Νηλ, Φρέιρε, και συγκεκριμένα έργα των Μαρξ, Στίρνερ κλπ. Πολύ καλό είναι επίσης το βιβλίο: «Το αλφαβητάρι της ελευθεριακής εκπαίδευσης» του Τζόελ Σπρίνγκ. Επίσης αξίζουν μελέτη πειραματικά σχολεία όπως Σάμμερχιλ, ανοικτό σχολείο της οδού Βιτρύβ, κ.α.

2008-09-13T02:20:00.000-07:00

Οκτώβρης 2050

Τι να περιμένω τόσα χρόνια; Τι είναι αυτό το γαμημένο πράγμα που μ έχει φυλακίσει σ αυτή τη ζωή; Γιατί να ζω τόσα χρόνια φυλακισμένος ;

Αυτές είναι συχνές ερωτήσεις που κάνω στον εαυτό μου…..

Έτος 2050 όπου αυτό το ων που λέγεται …. άνθρωπος κατάντησε σε κόλαση κάτι που παλιά λέγονταν ζωή. Όλοι πίστευαν ότι η γη θα πήγαινε όλο και καλύτερα. Μας έταζαν παγκόσμια ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα αλλά μας κατάχωσαν σε γκρίζες μητροπόλεις, που με κόπο εμείς φτιάξαμε, γεμάτες άγχος και καπνό. Τώρα πια λόγω της απληστίας μας δεν έχει μείνει ούτε μια σταγόνα νερό, ένα αγαθό για το οποίο έγινε ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμο Εταιρειών οι οποίος έδωσε τη χαρακτηριστική βολή στη γη. Σαν να μην έφτανε αυτό η γη μετατράπηκε σε μία πύρινη κόλαση όπου ο άνθρωπος καίγεται είτε από την τοξική βροχή είτε απ τις ακτίνες του ηλίου που μας καίνε όλο και περισσότερο. ¨Έτσι είμαστε σαν θλιμμένες μαριονέτες του θεάτρου και στεκόμαστε λες και κρεμιόμαστε απ, τον έναστρο ουρανό, ζαρωμένοι απ το τοξικό νέφος και την αφυδάτωση μη θυμίζοντας σε κανέναν ότι κάποτε υπήρξαμε εφευρέτες και περήφανοι .

Στην αχανή πόλη που ζω, που κάποτε λέγονταν Αθήνα (τώρα πήρε το όνομα μιας πολυεθνικής με το όνομα Interlect ), οι δυσκολίες είναι το μόνο που αυξάνεται μαζί με το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Παρά τις αντιστάσεις μας οι πλούσιοι τώρα πια κατέχουν το 90% της γης μας ενώ εμείς αναγκαζόμαστε να εργαζόμαστε μέσα σε απάνθρωπα εργοστάσια αμειβόμενοι με δυο λίτρα νερό τη μέρα το οποίο αν και τοξικό είναι το μόνο που υπάρχει για να πιούμε εμείς οι Κοινοί . Οι πλούσιοι μόνο έχουν το δικαίωμα στο τρεχούμενο νερό και στο φαγητό, το οποίο πια έχει γίνει καύσιμο για τ’ αυτοκίνητά τους ενώ είναι οι μόνοι που αντέχουν το βαρύ φόρο Καθαρού Αέρα καθώς εμείς αρκούμαστε στον καρκινογόνο και τοξικό. Εννοείται , ότι δεν υπάρχει ελευθερία γνώμης και όποιος έχει και αντιστέκεται, πεθαίνει.

Δυστυχώς πολλοί ήταν που τα πρόβλεψαν πριν από καιρό και προσπάθησαν να τα αλλάξουν αλλά τους είπαμε τρελούς και τους προδώσαμε ή σκοτώσαμε με τα ίδια μας τα χέρια. Δολοφονήσαμε αυτούς που προσπάθησαν να μας βγάλουν απ το βούρκο που είμαστε ….Καλά να πάθουμε…. Το αξίζουμε…... Το πιο φριχτό τους όμως βασανιστήριο είναι ότι, με μια ρύθμιση που μας έκαναν από γεννησιμιού μας, έχουν πάνω μας δικαίωμα ζωής και θανάτου

Όταν ήμουνα στην ηλικία των παιδιών μου πίστεψα πως θα άλλαζα τον κόσμο και θα τον έκανα πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο όμως σ αυτήν την μάχη έχασα αφού προδόθηκα απ αυτούς που νόμιζα φίλους. Όταν συλλογίζομαι γιατί καταντήσαμε έτσι, ένας κόμπο με πιάνει στο λαιμό….. Φταίω κι εγώ που είμαστε έτσι. Τώρα πια όμως όλα θα τελειώσουν κι η διακαής ανάγκη μου να πεθάνω θα εκπληρωθεί (Βλέπεις έκλεψα χθες το βράδυ ένα Χάπι Ύπνου από έναν ασφαλίτη). Νιώθω τόσο ευτυχισμένος που ο θάνατος θα με λυτρώσει απ’ τα τόσα χρόνια πόνου . Νιώθω τόσο δυνατός που θα πεθάνω και θα τελειώσει το μαρτύριο για μένα αλλά και τόσο αδύναμος που δεν μπόρεσα να τον αλλάξω όταν έπρεπε…….

Έχετε γεια………..

Ίσως το κείμενο που προηγήθηκε να είναι ένα απ τα πιο απαισιόδοξα κείμενα που απεικονίζουν το μέλλον, σενάριο το οποίο ίσως να μην απέχει και πολύ απ την μελλοντική μας πραγματικότητα δεδομένης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, των ακατάπαυστων πολέμων και του εφιάλτη Μεγάλου Αδελφού. Παρ’ όλα αυτά η απαισιοδοξία του χάνεται αν σκεφτούμε ότι ακόμα, και το τονίζω αυτό, μπορούμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αποτρέψουμε κάτι τέτοιο….. Όταν το κατανοήσουμε ο δρόμος δεν θα είναι μακρύς για την αντίθετη κοινωνία απ αυτή που περιγράφει το κείμενο…μια κοινωνία ελεύθερη οπού θα υπάρχει σεβασμός προς το περιβάλλον και όπου θα δεσπόζει η ισότητα.

2008-09-13T02:15:00.000-07:00

Επισιτιστική Κρίση:
Όταν η αφθονία του καπιταλισμού
αποδεικνύεται ότι είναι ένα ψέμα.

Τους τελευταίους μήνες είμαστε θεατές μίας τρελής κούρσας ανόδου των τιμών σε βασικά για την επιβίωση αγαθά όπως το αλεύρι, το ρύζι, το σιτάρι κλπ. Επιπλέον, όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες αντιμετωπίζουν την οικονομική εξαθλίωση σε σημείο τέτοιο, που οι εξεγέρσεις για λίγο αλεύρι ή ρύζι, ειδικά σε χώρες όπου η εκμετάλλευση είναι τεράστια, να είναι καθημερινότητα. Έτσι φτάσαμε περίπου η μισή ανθρωπότητα, σχεδόν 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι, ζει με λιγότερα χρήματα από 1,5 euro τη μέρα ενώ το 6% των ανθρώπων κατέχουν το 59% του παγκόσμιου πλούτου.

Το πρόβλημα είναι σύμφυτο με τον καπιταλισμό
Ας μην γελιόμαστε! Ένα σύστημα το οποίο ξαναφέρνει τον νόμο της ζούγκλας σε κάθε κοινωνία και σε κάθε σπίτι ευλογώντας τον ανταγωνισμό μεταξύ ιδιωτών και έχει ως στόχο το αδιάκοπο και συνεχές κέρδος της βάρος φύσης και πληθυσμών δεν θα μπορούσε να φέρει διαφορετικά αποτελέσματα. Έτσι, στο όνομα της ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας (πολύ όμορφη λέξη για πολύ απάνθρωπη έννοια) οι μεγάλες πολυεθνικές όπως η Coca-Cola, η Nike, η Adidas κτλ κτλ απασχολούν ανθρώπους με 3 ή 4 ευρώ τη μέρα ίσα ίσα συντηρώντας την φτώχεια τους και εξαθλιώνοντάς τους……

Ας δούμε όμως τις αιτίες της ανόδου των τιμών των τροφίμων και της αύξησης της φτώχειας.
Μια απ τις πιο κύριες είναι σίγουρα η ανάπτυξη της τεχνολογίας των βιοκαυσίμων, κάτι το οποίο εδώ και καιρό λιβανίζουν οι ‘φιλάνθρωπες’ και κοινωνικά νοιαζόμενες πολυεθνικές οι οποίες θέλοντας να παραστήσουν ότι νοιάζονται για το κοινωνικό σύνολο και το περιβάλλον προωθούν ένα εναλλακτικό μη ρυπογόνο καύσιμο. Ως εδώ όλα καλά!!! Τι γίνεται όμως με τους ιθαγενείς οι οποίοι απ την μία μέρα στην άλλη μαθαίνουν ότι το καλαμπόκι που καλλιεργούν δεν θα τους ταΐζει πια αλλά θα χρησιμοποιείται ω βιοκαύσιμο σε αυτοκίνητα τα οποία δεν θα μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν ποτέ; Τίποτα, ο κόσμος στέκεται φανερά παγερός και ανάλγητος μπροστά στην φτώχεια και τους θανάτους τους οποίους προκαλεί το θέμα βιοκαύσιμα και γίνεται φανερά συνένοχος στον θάνατο απ την πείνα τόσων ανθρώπων οι οποίοι πληρώνουν ότι δεν γεννήθηκαν ‘πολιτισμένοι’ καταναλωτές σε μια απ τις εξίσου ‘πολιτισμένες’ χώρες, ότι ανήκουν δηλαδή, στο 75% του πληθυσμού της γης.

Οι κλιματικές αλλαγές τις οποίες προκάλεσαν ανθρωπογενεις ενέργειες δεν θα μπορούσαν παρά να είναι παράγοντας για την άνοδο της τιμής των τροφίμων αφού οι έντονες βροχοπτώσεις στην Ευρώπη, ο παγετός στην Αργεντινή και οι ξηρασίες στην Αυστραλία μείωσαν σε μεγάλο βαθμό την παραγωγή τροφίμων. Σε ένα τέτοιο επίπεδο μεγάλο ρόλο στην αύξηση της φτώχειας παίζει και η κερδοσκοπία διαφόρων εταιρειών οι οποίες πρόκειται να εκμεταλλευτούν και εκμεταλλεύονται την κρίση.
Επιπλέον και η τιμή του πετρελαίου, η οποία ανεβαίνει συνέχεια, παίζει κι αυτή μεγάλο ρόλο στην αύξηση της τιμής των τροφίμων αφού αυξάνει τα έξοδα για την παραγωγή τους.

Και τα άσχημα δεν σταματούν εδώ, ο άνθρωπος συνεχίζει να εθίζεται όλο και πιο βαθιά στον υπερκαταναλωτισμό συνεχίζοντας να συμπεριφέρεται πιο αχόρταγα από ποτέ στην ιστορία του. Κάτι τέτοιο αυξάνει τις καταναλωτικές (φτιαχτές πάντα) ανάγκες των ατόμων που μπορούν να αγοράσουν τα τρόφιμα δηλαδή των κατοίκων των οικονομικά αναπτυγμένων κρατών. Έτσι, οι εταιρείες προσανατολίζονται στην πώληση αγαθών κυρίως στις οργανωμένες δυτικές αγορές που είναι πιο κερδοφόρες, ενώ εκμεταλλεύονται με τον χειρότερο τρόπο τα φτηνά εργατικά χέρια του κόσμου συντηρώντας την υποταγή του.

Απ΄ τα παραπάνω βλέπουμε ότι το πρόβλημα της φτώχειας έρχεται απ τις ρίζες του καπιταλιστικού συστήματος του οποίου τα αίτια είναι αυτά που ακριβώς που ευλογεί και προκαλεί δηλαδή ο υπερκαταναλωτισμός, η λεηλασία και καταστροφή της φύσης προς όφελος της δημιουργίας του ‘πράσινου’ χρυσού (βλ. βιοκαύσιμα), η κερδοσκοπία η οποία προέρχεται απ τον ίδιο τον ανταγωνισμό. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που υπάρχουν στον κόσμο περιγράφουν το αληθινό πρόσωπο του καπιταλισμού και όχι αυτό που μας πλασάρουν οι κυβερνήσεις. Δείχνουν το αληθινό του πρόσωπο, τη στυγνή εκμετάλλευση που κρύβουν οι συμφωνίες του ελεύθερου εμπορίου, τον θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων λόγω των τελευταίων και την αναλγησία ενός συστήματος το οποίο βιάζει καθημερινά την ανθρώπινη ζωή καταπιέζοντας την και εξουθενώνοντας την προς όφελος της οικονομικής ελίτ.

Σ ένα τέτοιο σύστημα στο οποίο γεννηθήκαμε, το οποίο βασίζεται στην αδικία ο μόνος στόχος μας δεν θα μπορούσε παρά να είναι η ανατροπή του και η ανάπτυξη ενός νέου συστήματος και τρόπου ζωής που θα βασίζεται στην ισότητα την ελευθερία και την δικαιοσύνη. Ενός συστήματος που θ΄ αποβάλει τις αξίες και τα χαρακτηριστικά του παλιού και θα δώσει στην θέση του τις δικές τους όπως είναι η ελευθερία, η ίση κατανομή του παραγόμενου πλούτου και προ πάντων ο σεβασμός στον άνθρωπο

Ευχόμαστε στους ανθρώπους να οργανώσουν την οργή τους κόντρα στο σύστημα που τους έφερε στην κατάσταση που είναι τώρα και τους στέρησε το δικαίωμα στην ζωή . Αρκεί μια φλόγα για να γίνει η πυρκαγιά όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, και γι’ αυτό το έχουν φροντίσει με τον καλύτερο τρόπο αρχηγοί κρατών και οι ιδιοκτήτες πολυεθνικών.

SOS - Δολοφονία στην Κέρκυρα

2008-06-10T05:52:00.000-07:00

Δυστυχώς η κατάσταση που επικρατεί στην Λευκίμμη Κέρκυρας τις τελευταίες μέρες είναι ελάχιστα γνωστή, διότι τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης φρόντισαν να αποσιωπήσουν τις βιαιότητες της αστυνομίας ενάντια στον δίκαιο αγώνα των κατοίκων. Οι άνθρωποι αυτοί διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στη δημιουργία ενός νέου ΧΥΤΑ στην περιοχή τους, διεκδικώντας τα αυτονόητα: αξιοπρεπή και υγιεινή ζωή. Όταν ξεκίνησαν οι διεργασίες στις 29/5 πολλοί κάτοικοι συγκεντρώθηκαν να εμποδίσουν αυτήν την προσπάθεια, με οποιοδήποτε μέσο.

Βέβαια όπως γίνεται συνήθως δεν άργησαν να εμφανισθούν δυνάμεις των ΜΑΤ(οι παραβρισκόμενοι κάνουν λόγο για 8 με 10 διμοιρίες) δείχνοντας πως η κατασκευή του έργου κρύβει ορισμένα συμφέροντα και η πολιτεία δεν διαπραγματεύεται την κατασκευή του. Αμέσως, οι οργισμένοι κάτοικοι έριξαν λάδι στο οδόστρωμα, έστησαν φλεγόμενα οδοφράγματα με αυτοκίνητα, κάδους, δέντρα, λάστιχα και ότι άλλο έβρισκαν ώστε να εμποδίσουν την διέλευση των δυνάμεων καταστολής. Παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν επιθετικοί, κράτησαν απόσταση μέχρι που οι μπάτσοι ξεκίνησαν να πλησιάζουν. Τότε, με τον φόβο της επικείμενης επίθεσης εναντίον τους, απώθησαν τους αστυνομικούς με κροτίδες, βόμβες μολότοφ, ξύλα, και με έναν πρωτοφανή πετροπόλεμο. Σχετικό βίντεο:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=873741

Από εκείνη την στιγμή, ξεκίνησε ένα καθεστώς τρομοκρατίας, κλασική τακτική της ΕΛ.ΑΣ. Απαγορεύτηκε στα τοπικά ΜΜΕ να πλησιάσουν στην περιοχή, ώστε να μην καταγραφτούν τα αίσχη των δολοφόνων των ΜΑΤ, και ξεκίνησε μία αδυσώπητη χρήση χημικών και δακρυγόνων, για να υποχωρήσουν οι εξεγερμένοι κάτοικοι της Λευκίμμης. Ξαφνικά, πάνω στην σύγκρουση, ένας μπάτσος χτύπησε νεαρό μηχανόβιο στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο της μηχανής και να παρασύρει μία 40χρονη έγκυο γυναίκα. Εξαρχής προσπάθησαν να συγκαλύψουν το γεγονός λέγοντας πως ο νεαρός γλίστρησε από τα λάδια και δεν ευθύνεται ο αστυνομικός, μα όπως αποδείχτηκε στο σημείο εκείνο δεν υπήρχαν λάδια, και οι κάτοικοι ζητούσαν τα στοιχεία του μπάτσου όντας παρόντες στο συμβάν. Και για να καταλάβει κάποιος πόσο εξόφθαλμη ήταν η βία, θα πρέπει να δει την συλλογική δήλωση παραίτησης όλων των στελεχών Νέας Δημοκρατίας Κέρκυρας, μέχρι και το ίδιο τους το κόμμα διαμαρτυρήθηκε. Δείτε την στο:

http://xyta-lefkimis.blogspot.com/2008/05/blog-post_4236.html

Η άτυχη γυναίκα (αν και καθόλου τυχαία δεν είναι τα «ατυχήματα» της ασφάλειας) έσβησε ύστερα από νοσηλεία με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις σε μονάδα εντατικής θεραπείας αφήνοντας δύο παιδιά πίσω της. Κατά την διάρκεια του συλλαλητηρίου της 1^ης Ιουνίου, ακουστήκαν συνθήματα ενάντια σε δήμαρχο (συνυπεύθυνος στην υπόθεση) και αστυνομία, και έριξαν αυγά και μπουκάλια νερού στα ΜΑΤ. Συμμετείχαν περίπου 2.000 με 2.500 άτομα, οργισμένοι από το νέο του θανάτου της 40χρονης αλλά δεν υπήρξε σύγκρουση πέρα από μικρές αψιμαχίες.

Όλα αυτά ήρθαν να επιβεβαιώσουν για μια φορά ακόμα το ρόλο της αστυνομίας και όλων των κατασταλτικών δυνάμεων του κράτους. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην λήθη, δεν ξεχνάμε την δολοφονία του μετανάστη Τόνυ Ονούα πέρσι τον Αύγουστο στη Θεσσαλονίκη από δύο αστυνομικούς, δεν ξεχνάμε τα καθημερινά βασανιστήρια σε λαθρομετανάστες, την εκμετάλλευση ιεροδούλων, τον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου Δημητρίου και όλων των χιλιάδων κακοποιημένων διαδηλωτών, την καταστολή καταλήψεων και ελεύθερων χώρων. Δεν κάνουμε τα στραβά μάτια στην διακίνηση ναρκωτικών, μία κατ’ εξοχήν δουλειά της αστυνομίας. Καθημερινά αποδεικνύουν ότι όταν τους λέμε δολοφόνους δεν έχει μόνο μεταφορική σημασία.

Όλες οι αξίες αυτής της κοινωνίας βρίσκονται στις κλούβες της αστυνομίας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗΣ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

Ιός Κοινωνικής Απελευθέρωσης

Δίκτυο Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων

Αλληλέγγυοι-ες

Ιός Κο

Αλλη

Σχετικά Με Την Διαφήμιση

2008-05-18T11:11:00.000-07:00

Κάθε μέρα της ζωής μας δεχόμαστε έναν τεράστιο όγκο (διαφημιστικών και όχι μόνο)μηνυμάτων που μας ωθούν στον καταναλωτισμό και στην τυποποίηση. Μέσα στις γκρίζες μητροπόλεις αλλά και όπου βρεθεί ο κάθε άνθρωπος «μυείται» στο να καταναλώνει όσο πιο άπληστα γίνεται αφού οι δρόμοι, τα πάρκα, οι γέφυρες, τα δάση, οι λίμνες, οι τοίχοι , ακόμη και τα σπίτια μας γίνονται χώροι όπου μας πλασάρουν προϊόντα, ιδέες, νοοτροπίες, συμπεριφορές και πρότυπα, τα οποία έχουν κάποιους στόχους για τους οποίους προωθούνται.

Ο πρώτος στόχος τους είναι η συνεχής και αδιάκοπη τόνωση της αγοράς μέσω βέβαια των προτύπων που πλασάρουν, όπως είναι το πρότυπο της γυναίκας -κούκλας, του άντρα- σωματώδους τέρατος και του παιδιού- καταναλωτή. Μέσω αυτών, ασφαλώς, γίνονται πραγματικότητα τα όνειρα των ατόμων της κάθε οικονομικής ελίτ η οποία στοχεύει στην συνέχιση της καταναλωτικής μανίας του ατόμου και συνεπώς την συνέχιση της οικονομικής αλλά και πολιτικής δικτατορίας των επιχειρηματικών λόμπι.

Ο δεύτερος στόχος της διαφήμισης δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την συνεχή προσπάθεια για χειραγώγηση των μαζών. Γνωρίζοντας και αποδεχόμενοι το παράδοξο του Χιουμ το οποίο λέει ότι : Η εξουσία βρίσκεται στα χέρια των εξουσιαζόμενων το μόνο που πρέπει να κάνει η ελίτ για να μας κρατήσει στη μιζέρια μας είναι το να μας πείσει ότι όλα πάνε καλά και ότι δεν υπάρχει ανάγκη για κοινωνική δικαιοσύνη και ισότητα. Επιπλέον, λόγω της ιδιότητας που έχουν δώσει οι επιστήμονες της Σκέψης στην διαφήμιση (αυτή την στιγμή εντονότερη από ποτέ) να διαμορφώνει συνειδήσεις την κάνανε να στοχεύει κατευθείαν στο μυαλό. Έτσι, στα χέρια της κάθε ελίτ καταφέρνει να γίνει αποτελεσματικότατο όπλο προπαγάνδας το οποίο με τη συνδρομή της τεχνολογίας μπορεί να μετατρέψει τους άλλοτε ενεργούς πολίτες σε πειθήνια ανδρείκελα τα οποία ή δεν θα εξεγείρονται καθόλου ή θα εξεγείρονται ελεγχόμενα. Σαν «απόδειξη» ίσως ότι θα υπάρχει ελευθερία του λόγου αφού θα την έχουν κατακρεουργήσει με εκτρώματα τύπου: Je t’ aime, Big Brother, Fame Story και γενικώς με όλα αυτού του τύπου τα κατασκευάσματα ύπνωσης του μυαλού μέσω της ψεύτικης ευτυχίας).

Αυτό το δημιούργημα του καπιταλιστικού συστήματος δείχνει τις απάνθρωπες και εξουσιαστικές βλέψεις που έχει η παγκόσμια οικονομική ελίτ και τα οράματα που έχει για ένα λαό ολοκληρωτικά αποκεφαλισμένο και άβουλο με μόνο προορισμό της ζωής του την συνεχή κατανάλωση συντηρώντας έτσι την αδικία, την πείνα, την φτώχεια και την ανισότητα.
Στο επικείμενο απολυταρχικό και στα χαρτιά μόνο δημοκρατικό καθεστώς που ίσως έρθει αν δεν αντιδράσουμε η TV και τα ΜΜΕ γενικότερα πιθανότατα να είναι οι αποτελεσματικότερες δυνάμεις καταστολής οι οποίες όταν πετύχουν τον στόχο τους θα έχουν καταπνίξει κάθε εστία εξέγερσης ευνουχίζοντας κυριολεκτικά τα μυαλά των εξεγερμένων. Έτσι, οι ισχυροί θα συνεχίζουν ανενόχλητοι το θανατερό έργο τους σπέρνοντας τον πόλεμο τον πόνο και την φτώχεια στο πέρασμά τους.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο απολυταρχικό και ανελεύθερο σύστημα το οποίο είναι ακόμα στα γεννοφάσκια του νιώθουμε ξένοι. Εκτός όμως απ αυτό νιώθουμε επίσης και την ανάγκη να αντιδράσουμε ενάντια σε όποιον έχει στόχο την χειραγώγηση του πνεύματος και την καταστροφή κάθε εστίας ελεύθερης δημιουργίας με μόνο σκοπό την υπεράσπιση της ελευθερίας του πνεύματος πράγμα το οποίο η διαφήμιση και οι δημιουργοί της στοχεύουν να καταστρέψουν

Τέλος, αφιερώνω αυτό το τετράστιχο του Θανάση Παπακωνσταντίνου απ το τραγούδι Το Αερικό για όλους αυτούς που στέκονται απέναντι στην ελευθερία της σκέψης :

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
Κι αν ο κλοιός στενεύει
Ο νους μας είναι αληταριό
Π’ όλο θα δραπετεύει

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

Ο δεκάλογος του καλού εθνικιστή

2008-05-18T10:57:00.000-07:00

Το παρακάτω είναι ένα χιουμοριστικό κείμενάκι το οποίο είναι αφιερωμένο στους ''φίλους'' μας τους εθνικιστές (για να έχουν κι αυτά ένα πρότυπο.... τα καημένα) απο τον κύριο Γιώργη Γιατρομανωλάκη καθηγητή κλασσικής Φιλολογίας και συγγραφέα το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑ στις 9/3/08

Ο δεκάλογος του καλού εθνικιστή

Οι λέξεις «εθνικισμός» και «εθνικιστής» εμφανίζονται στην ελληνική γλώσσα στα μέσα του 19ου αι. ως μεταφραστικά δάνεια για να περιγράψουν μια νέα κατάσταση πραγμάτων. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερμηνεία των όρων από παλαιότερα λεξικά. Εθνικισμός είναι «η αποκλειστική προσήλωσις εις τα εθνικά ιδεώδη με τάσεις εδαφικής επεκτάσεως του Εθνους εις βάρος άλλων Εθνών», ενώ «εθνικιστής» είναι «ο εμφορούμενος υπό των αρχών του εθνικισμού». Δεν είναι βέβαιο αν οι παλαιοί εθνικιστές ήταν προσηλωμένοι αποκλειστικά στην εδαφική επέκταση του Εθνους. Το βέβαιο είναι πως καθώς σήμερα πολλά έχουν αλλάξει, οι τωρινοί εθνικιστές πρέπει να είναι προσηλωμένοι σε περισσότερα ιδεώδη προκειμένου να υπηρετήσουν το Εθνος. Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε κάποιες βασικές ιδιότητες που πρέπει να διαθέτει ένας μοντέρνος εθνικιστής προκειμένου να είναι άξιος του ονόματός του.
1. Ο εθνικιστής πρέπει να είναι πάντοτε υπερκομματικός. Μπροστά στο καλό του Εθνους πρέπει να αφήνει στην άκρη την κομματική ταυτότητά του. Ο εθνικιστής, είτε κατεβαίνει σε συλλαλητήριο, είτε επιβάλλει δικτατορία, πρέπει να ενεργεί υπερκομματικά. Να θυσιάζει ακόμη και τα ιερά σύμβολα του κόμματός του στον βωμό του κοινού συμφέροντος.
2. Ο σημερινός εθνικιστής είναι υπόδειγμα ηθικής και αρετής. Εθνικιστής με λεκέδες στη συνείδησή του δεν υπάρχει. Ολοι οι εθνικιστές είναι αδέκαστοι ως δικαστές, άψογοι ως χρηματιστές, ενάρετοι ως ιερωμένοι, τέλειοι ως προπονητές και μουσικοσυνθέτες. Είναι πάρα πολύ καλοί άνθρωποι, εργάζονται σκληρά και τίμια. Ούτε χρηματίζονται, ούτε εξαγοράζονται. Ούτε εκβιάζουν, ούτε εκβιάζονται. Πληρώνουν φόρους και με το παραπάνω.
3. Οι εθνικιστές ξέρουν και χειρίζονται πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Γράφουν και μιλούν άπταιστα την αρχαία και τη νέα ελληνική (ενίοτε και τη λατινική), ξέρουν από απαρέμφατα, γερούνδια, ετυμολογία και γλωσσολογία. Δεν νοείται εθνικιστής κάποιος που δεν έχει παρακολουθήσει εντατικά μαθήματα τηλεφιλολογίας ή δεν έχει παραδώσει ανάλογα μαθήματα.
4. Οι εθνικιστές είναι βαθιά θρησκευόμενοι. Δεν βλασφημούν τα θεία, δεν βρίζουν, εκκλησιάζονται κάθε Κυριακή, έχουν φίλους μητροπολίτες, επισκόπους, διακόνους (παλαιότερα και αρχιεπισκόπους). Πολλές φορές συμβαίνει να ανήκουν σε κόμματα που αποκαλούν τη θρησκεία «όπιο του λαού», αλλά οι ίδιοι είναι ακραιφνείς Ελληνες ορθόδοξοι χριστιανοί.
5. Οι εθνικιστές είναι οι καλύτεροι υπάλληλοι. Είναι οι άριστοι βουλευτές, οι πρώτοι δήμαρχοι, νομάρχες και κοινοτάρχες. Αν είναι γραμματείς σε κάποιο υπουργείο σέβονται και αγαπούν τους υφισταμένους τους, μονιμοποποιούν χωρίς αναβολές και δικαιολογίες νεαρές ή μεσήλικες υπαλλήλους και καταδικάζουν τη σεξουαλική παρενόχληση.
6. Οι εθνικιστές είναι πάρα πολύ καλοί οικογενειάρχες. Γι' αυτούς η οικογένεια είναι μέγα ιδεώδες, ο ακρογωνιαίος λίθος του επαγγελματικού τους οικοδομήματος. Αγαπούν τα παιδιά τους και τα βάζουν σε πάρα πολύ καλές δουλειές. Αγαπούν και βοηθούν τους φίλους τους, τους κουμπάρους, τις κουμπάρες, τους ξαδέλφους και τις ξαδέλφες. Τιμούν το στεφάνι τους, δεν απατούν τις γυναίκες τους, δεν ξενοκοιτάζουν.
7. Εθνικιστής με κάποιο σεξουαλικό κουσούρι δεν υπάρχει. Εθνικιστής που δεν διαθέτει ανδρική τιμή, ανδρικά εσώρουχα, ανδρική κολόνια είναι αποτυχημένος εθνικιστής και ανάξιος του ονόματός του. Είναι δυνατόν ένας ορθόδοξος εθνικιστής να είναι ανορθόδοξος στα ερωτικά; Σύμφωνα με ένα θεωρητικό του εθνικισμού: «Εθνικιστής που δεν βαράει και δεν πηδάει είναι το όνειδος του εθνικισμού».
8. Ενας εθνικιστής δεν πρέπει να είναι, αλλά και να φαίνεται. Κυρίως πρέπει να ακούγεται. Ο εθνικιστής (και η εθνικίστρια) πρέπει να έχει πρώτα από όλα στεντόρεια φωνή. Να βγάζει γλώσσα. Να βγαίνει στα παράθυρα της τηλεόρασης και να διαλαλεί τα εθνικά δίκαια τόσο που οι διπλανοί, όσοι δηλαδή είναι στα δίπλα παράθυρα, να πέφτουν στο κενό. Ενας άλλος θεωρητικός του εθνικισμού είπε: «Εθνικιστής που δεν τσιρίζει, καλύτερα να πάει σπίτι του».
9. Ο εθνικιστής είναι καθαρός, αμόλυντος, άσπιλος και σχεδόν πάντα ωραίος σαν Ελληνας. Τα μάτια του είναι πάντα γαλανά. Το αίμα του αρχαιοελληνικό. Απεχθάνεται τους βαρβάρους, ειδικά αν είναι μαυριδεροί και αντίχριστοι. Γι' αυτό άλλοτε τους κλείνει στα μπουντρούμια, άλλοτε τους στέλνει εκεί από όπου ήρθαν και άλλοτε τους βάζει να κτίζουν αναψυκτήρια, βίλες και καφετέριες.
10. Ενας γνήσιος εθνικιστής διαπνέεται από το ιδεώδες της ταπεινότητας και της σεμνότητας. Προκειμένου να βοηθήσει απειλούμενες ακριτικές περιοχές αυτομαστιγώνεται καθημερινά, κάνει τον τρελό, χορεύει και τραγουδά στους δρόμους. Εχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου κάποιοι μεταμφιέστηκαν σε νομάρχες, δημάρχους, βουλευτές, ακόμη και σε μητροπολίτες προκειμένου να κινητοποιήσουν το Εθνος. Κάποιος μάλιστα για να εμψυχώσει τους συμπολίτες του φόρεσε μάσκα, πήρε σπαθί και ντύθηκε Ζορό. Ο Ζορό είναι ένας αρχαίος Ελληνας ήρωας που κυνηγούσε τους κακούς και τους διεφθαρμένους. Ετυμολογείται από την αρχαία ελληνική λέξη «ζόρι», από όπου «ζορίζω», «ζορίζομαι» κ.ά.

Για Τις Παρελάσεις

2008-05-17T06:08:00.000-07:00

ΤΕΡΜΑ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ
ΤΕΡΜΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Έφτασε πάλι ο Καιρός των “εθνικών εορτών” και των παρελάσεων, και όλοι καλούμαστε (δηλαδή υποχρεωνόμαστε) να συμμετάσχουμε στην γιορτή, παρελαύνοντας μαζί με το στρατό. Όπως και κάθε χρόνο, κάθε 28η Οκτωβρίου και 25η Μαρτίου, βλέπουμε τους επίσημους “άρχοντες” της χώρας μας να καμαρώνουν στην θέα των μαθητών-ρομπότ. Ξεχνάν όμως ότι:
α) Η ιδέα της παρέλασης ανήκει στον Φρειδερίκο της Πρωσίας, ο οποίος είχε σαν στόχο να κάνει μια επίδειξη δύναμης και πειθαρχίας του στρατεύματος του.
β) Η πρώτη παρέλαση μαθητών δίπλα σε στρατεύματα έγινε με πρωτοβουλία του Αδόλφου Χίτλερ, ο οποίος αποσκοπούσε να καλλιεργήσει την πειθαρχία και την υποταγή στους μαθητές του Τρίτου Ράιχ.
γ) Η καθιέρωση των μαθητικών παρελάσεων στην Ελλάδα, έγινε με διαταγή του δικτάτορα Μεταξά, ο οποίος γοητευμένος από το ναζιστικό πρότυπο, έβλεπε στους μαθητές τους αυριανούς φαντάρους του.
δ) Η απόλυτη μαζική υπακοή σε παραγγέλματα, στο βάδισμα, στο βλέμμα, όπως και η ταύτιση στο ντύσιμο έχει σαν στόχο την υποταγή των μαθητών στον θεσμό του εθνικού κράτους, και την καθιέρωση της προπαρασκευασμένης εθνικής συνείδησης.. Είναι η απόλυτη επίδειξη δύναμης της εξουσίας, και η προβολή της εθνικής μας αλαζονείας και μισαλλοδοξίας.
ε) Είναι καθιερωμένο δικαίωμα μας να μην συμμετέχουμε, δεν μας υποχρεώνει κανένας νόμος, και στο εξωτερικό δεν διατηρήθηκαν τέτοια φασιστικά κατάλοιπα, προτιμούν την κατάθεση λουλουδιών προς τιμήν των νεκρών.
στ) Η εικόνα ενός στρατιωτικοποιημένου μαθητικού δυναμικού, εκπληρώνει το κρυφό όνειρο κάθε υπέρ-πατριώτη. Μετά έρχονται η καταπίεση που βιώσαμε ως μαθητές, και οι τιμωρίες για όσους δεν ήθελαν να συμμετέχουν. Το μόνο θετικό -πάρτε το χαμπάρι- είναι ότι χάναμε μάθημα.
ζ) Είναι φανερό πως είναι μια εθνικιστική και ρατσιστική εκδήλωση, με κύριους υποστηρικτές της διάφορες ακροδεξιές και φασιστικές ομάδες.
η) Διαχωρίζουμε την θέση μας από τον στρατό, που ως Κρατική δύναμη καταστολής, υποστήριξε και υποκίνησε δικτατορίες(π.χ. Μεταξά, και των συνταγματαρχών την περίοδο 67-74) και έλαβε μέλος σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους ξεκληρίζοντας λαούς(π.χ. Κορέα).

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΣΤΑ 18

2008-05-16T09:41:00.001-07:00

Όπως πρόσφατα προτάθηκε από το Υπουργείο Εθνικής «Αλαζονείας» (δηλ. Εθνικής Αμύνης) οι αναβολές στράτευσης λόγω σπουδών θα καταργηθούν, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι απόφοιτοι λυκείου (πλην όσων έχουν λόγους υγείας) θα στρατεύονται στα 18. Πριν προλάβουν να δημιουργήσουν ουσιαστικά ενήλικη συνείδηση, αρπάζουντους νέους, τους βάζουν στο σχολείο της υποταγής, το στρατόπεδο, όπου τους καλλιεργούν μια μιλιταριστική και βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε ξένα έθνη.

Λέμε ΟΧΙ στο στρατό γιατί:

· Από την σύσταση του σύγχρονου ελληνικού κράτους έχει υποκινήσει αμέτρητες δικτατορίες, ήταν αυτός που κυνήγησε όλες τις αντάρτικεςκαι αντικαθεστωτικές ομάδες (αριστερές & αναρχικές) μετά την νίκη ενάντια στο φασισμό (1944), και επίσης κατέστειλε τους νέους του Πολυτεχνείου.

· Ο στρατός συμμετείχε σε πολλές «δήθεν» ειρηνευτικές αποστολές του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων, κατασφάζοντας αθώους λαούς

· Καταργεί κάθε έννοια ελευθερίας, με διαταγές, καψόνια, φυλακή, και είναι η απόλυτη γελοιοποίηση της ανθρώπινης προσωπικότητας

· Ο στρατός είναι το σύμβολο του διαχωρισμού των εθνών κάτω από τον θεσμό των εθνικών-κρατών, είναι το όπλο των εθνικιστών και των φασιστών

o Αποσπά τεράστια χρηματικά ποσά από τις ήδη επιβαρυμένες τσέπες μας για πυραύλους και άλλα δολοφονικά εξαρτήματα

Δεν πολεμάμε για τα αφεντικά. Πολεμάμε για μια νέα, ελεύθερη και διεθνιστική κοινωνία, που δεν έχει ανάγκη από φαντάρους και στρατόπεδα. Δεν μαθαίνουμε να σηκώνουμε όπλο ενάντια σε άλλους λαούς, είμαστε όλοι αδέρφια.

ΟΥΤΕ ΣΤΑ 25, ΟΥΤΕ ΣΤΑ 18, ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΟΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ……………

2008-05-04T09:45:00.000-07:00

Ίσως δεν έχει υπάρξει ποτέ εκμετάλλευση σ’ όλον τον κόσμο σαν αυτή που υπάρχει στο Μεξικό όπου ο υποσιτισμός, η κοινωνική αδικία, η παιδική θνησιμότητα, η ανελευθερία, ο αναλφαβητισμός και η φτώχεια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της ζωής του μεξικάνικου λαού. Σ’ ένα τέτοιο άγριο τόπο διάλεξε να φυτρώσει το λουλούδι της εξέγερσης ,το λουλούδι των Ζαπατίστας, για το οποίο οι άθλιες συνθήκες της κοινωνίας ήταν το ίδιο το λίπασμά του.
Έτσι από την 1η Ιανουαρίου του 1994 ο Ζαπατιστικός στρατός και με την εφαρμογή ανταρτοπόλεμου ανακαταλαμβάνει την Τσιάπας μια απ τις φτωχότερες περιοχές του Μεξικού εγκαθιδρύοντας μια κοινωνία βασισμένη στην ισότητα την δικαιοσύνη και την ελευθερία, αξίες τις οποίες δηλαδή το Μεξικάνικο κράτος καταπατά κάθε μέρα.
Το κίνημα αυτό αγωνίστηκε, αγωνίζεται και θ΄ αγωνίζεται ενάντια στην εκμετάλλευση του λαού, το καπιταλιστικό σύστημα και τις κυβερνήσεις οι οποίες με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους τον εξαθλίωσαν. Αγωνίζεται και θ΄ αγωνίζεται για δικαιοσύνη, ειρήνη, επαρκή μόρφωση και σίτιση, αξιοπρέπεια δίνοντας την δυνατότητα σε κάθε καταπιεσμένο να μπορεί να ελπίζει σε μια κοινωνία όπου θα δεσπόζει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ισότητα και η ελευθερία.
Στο κρυμμένο πρόσωπο των Ζαπατίστας βλέπουμε όλους τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη κόντρα στην εκμετάλλευση των πολυεθνικών πάνω στους λαούς, τους αγώνες για μια αξιοπρεπή ζωή για ένα αύριο το οποίο θα είναι σίγουρο για όλους. Στο κρυμμένο πρόσωπο των Ζαπατίστας βλέπουμε το όνειρό μας για έναν κόσμο διαφορετικό, έναν κόσμο δίκαιο χωρίς εκμετάλλευση όπου θα δεσπόζει η ειρήνη και η αξιοπρέπεια. Ο αγώνας τους όμως για ειρήνη και για αξιοπρέπεια, είναι αντίθετος στα συμφέροντα των εταιριών οι οποίες κινητοποιούν έναν ολόκληρο μηχανισμό για να τους αφανίσουν. Έτσι λοιπόν, ένας άδικος και σκληρός αγώνας έχει αρχίσει ενάντια στους Ζαπατίστας. Το μεξικάνικο κράτος το οποίο, σαν τα περισσότερα κράτη, διαφυλάσσει τα συμφέροντα των εταιρειών και του καπιταλισμού, μέσω μίας δημαγωγικής πολιτικής έχει αρχίσει να μοιράζει εδάφη σε διάφορους αγρότες τα οποία όμως είναι τα εδάφη των Ζαπατίστας θέλοντας να δημιουργήσει έριδες. Παράλληλα, έχει αρχίσει να συγκεντρώνει στρατό γύρω απ’ τις Ζαπατιστικές κοινότητες ενώ εντείνει και την καταστολή (η οποία απ το ’94 δεν έχει σταματήσει ποτέ) αυξάνοντας τις κλοπές, τους εμπρησμούς σπιτιών και συγκομιδής, τους βίαιους εκτοπισμούς και τις δολοφονίες σε μια προσπάθεια εκφοβισμού των Ζαπατίστας

Βλέποντας την τρέχουσα κατάσταση δηλώνουμε ότι είμαστε αλληλέγγυοι στους Ζαπατίστας και καταγγέλλουμε τις πράξεις του μεξικάνικου κράτους το οποίο έχει στήσει ένα σκηνικό πολέμου γύρω από τις Ζαπατιστικές κοινότητες καθώς και τις πολυεθνικές εταιρείες οι οποίες στο βωμό του κέρδους θέλουν να σβήσουν κάθε φλόγα ελευθερίας, αξιοπρέπειας, ισότητας και δικαιοσύνης.

‘’Τα σημάδια του πολέμου στον ορίζοντα είναι καθαρά. Τον πόλεμο, όπως και τον φόβο μπορείς να τον μυρίσεις. Και τώρα πια μυρίζουμε τη θανατερή του οσμή στη γη μας’’
Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος (Δεκέμβρης 2007)

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
ΟΙ ΖΑΠΑΤΙΣΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ
Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

Όταν oι μαθητές διεκδικούν

2008-05-04T08:30:00.000-07:00

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι αυθαιρεσίες των κρατών-ειδικότερα πάνω στους μαθητές-γίνονται εύκολα αντιληπτές. Στην Γαλλία, αυτόν τον καιρό, η κυβέρνηση Σαρκοζί - μια κυβέρνηση η οποία καταπιέζει την γαλλική κοινωνία και είναι υποστηρίκτρια του πολέμου στο Ιράκ-προσπαθεί να περάσει ένα «μεταρρυθμιστικό» σχέδιο σχετικά με την εκπαίδευση.
Αυτό το σχέδιο αναφέρεται σε περικοπές 11.200 θέσεων εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς έχει μειωθεί αισθητά ο αριθμός των μαθητών λυκείου από την προηγούμενη χρονιά έως φέτος. Αυτό, ισούται με συγχώνευση σχολικών μονάδων, υπερωρίες καθηγητών και αύξηση των διδακτικών ωρών.
Φυσικό επακόλουθο είναι η οργανωμένη αντίδραση, τόσο των μαθητών, όσο και των εκπαιδευτικών. Όλοι μαζί ανεξαιρέτου φύλου, θρησκείας, εθνικότητας πασχίζουν στους δρόμους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Διαδηλώσεις γίνονται δύο φορές την εβδομάδα και έχουν ολοένα και μεγαλύτερη επιτυχία (με συμμετοχή 40.000-60.000 μαθητών) σε κάθε άκρο της χώρας και οι νέοι διεκδικούν την απόσυρση αυτού του ασύμβατου σχεδίου.
Το γαλλικό κράτος προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Με κάθε μέσο ενεργεί στην κάλυψη της μαθητικής φωνής, έτσι η αστυνομία βιαιοπραγεί απέναντι στους ειρηνόφιλους συνομηλίκους μας. Πραγματοποιεί εφόδους, χτυπά με κλομπ, χρησιμοποιεί δακρυγόνα και προβαίνει σε δεκάδες συλλήψεις απέναντι σε άτομα που μπορεί να είναι και τα παιδιά τους. Από την μεριά τους οι μαθητές, προσπαθώντας να υπερασπίσουν τον εαυτό τους, ανταποδίδουν την ύπουλη επίθεση και ακολουθούν σποραδικές οδομαχίες. Παράλληλα τα ΜΜΕ, ένα άλλο όργανο του κράτους, συμμετέχουν και αυτά στην αποσόβηση της μαθητικής έκρηξης. Με σκόπιμη παραπληροφόρηση, τύπου: συμμετοχή περιθωριακών στοιχείων στις πορείες και βανδαλισμό ιδιόκτητης περιουσίας, προσπαθούν να τρέψουν τον μέσο άνθρωπο εναντίον των μαθητών. Επιπλέον ο Γάλλος υπουργός Παιδείας Νταρκός, αποφασισμένος να μην υποχωρήσει, ελπίζει με τις δεκαπενθήμερες διακοπές στα σχολεία, ότι θα υπάρξει εκτόνωση των κινητοποιήσεων. Σίγουρα έχει αυταπάτες, καθώς οι μαθητές Θα είναι και πάλι στους δρόμους τον Μάιο.
Ως Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας προς στους φίλους συμμαθητές μας, που παρατήσανε τα θρανία και τις αίθουσες και βγήκανε στους δρόμους της Γαλλίας για να διαμαρτυρηθούν απέναντι στα κρατικά παιχνίδια που παίζονται εις βάρος τους. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα κράτη τηρούν την ίδια στάση προς όλους τους μαθητές και στο άμεσο μέλλον μπορεί να βρεθούμε εμείς στο επίκεντρο μιας παρόμοιας κατάστασης.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

2008-05-04T07:57:00.000-07:00

H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου
του John Perry Barlow

Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.

Δεν έχουμε καμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυραννίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.

Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.
Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.
Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.

Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.
Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.
Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.

Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι΄ αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.
Στις ΗΠΑ ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.
Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ''ιθαγενείς'' σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα ''μετανάστες''.Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.

Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.
Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν παγκόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, οτιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.

Αυτά τα αυξανόμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στον εξουσιασμο σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.

Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.

Νταβός, Ελβετία

Φεβρουάριος 8, 1996

Εργατική Πρωτομαγιά 2008

2008-04-22T09:04:00.000-07:00

Όλοι μας έχουμε συνδέσει την Πρωτομαγιά με μια μέρα αργίας γιορτής και ξενοιασιάς. Όμως κάποτε κάποιοι άνθρωποι δεν είχαν αυτή την άνεση .Έτσι την 1η Μαΐου 1886 στο Σικάγο οι εργάτες κήρυξαν την πρώτη στην ιστορία γενική απεργία με στόχο να ικανοποιηθούν τα αυτονόητα (8ωρο,ασφάλιση, ανθρώπινες συνθήκες εργασίας). Κάτι τέτοιο –όπως και τώρα- σήμαινε οικονομική ζημία για τους μεγαλοϊδιοκτήτες οι οποίοι είχαν συνηθίσει να καταπιέζουν τους εργάτες μέχρι θανάτου (εργασία πάνω από 12ωρο , έλλειψη ασφάλισης) γεγονός που σήμαινε την καταστολή της απεργίας πράξη που άφησε πολλούς νεκρούς. Μετά την Πρωτομαγιά τίποτα δεν είναι ίδιο. Πράγματι, μετά απ’ αυτή την εξέγερση οι εργαζόμενοι άρχισαν να σηκώνουν το κεφάλι ενάντια στην καταπίεση ενώ σαν φωτιά κίνησε κι άλλες δίνοντας ελπίδα ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Βέβαια, το κεφάλαιο συνεχίζει και σήμερα την επέλαση του, επαναφέροντας αυτόν τον εργασιακό Μεσαίωνα, καταργώντας κάθε κεκτημένο δικαίωμα μας.

Η μόνη τιμή στους αγωνιστές της Πρωτομαγιάς είναι οι δικοί μας αγώνες:

· Ενάντια σε αυτούς που μας θέλουν παραγωγικές μηχανές, και μας αναγκάζουν να εργαζόμαστε δια βίου και ανασφάλιστοι

· Ενάντια στους ληστές των ταμείων και τους καταχραστές κοινωνικών αγαθών

· Ενάντια στα ΜΜΕ που υπονομεύουν τις απεργίες ως προβοκατόρικες και χαρακτηρίζουν τους κοινωνικούς αγωνιστές «ταραξίες»

· Ενάντια στα συμβιβασμένα συνδικάτα και τις υποκινούμενες από κόμματα εργατικές ενώσεις

ΑΣ ΜΗΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

Δεν έχουμε αυταπάτες και δεν ελπίζουμε τίποτα καλύτερο κάτω από την καπιταλιστική κυριαρχία. Αγωνιζόμαστε για μια νέα κοινωνία που ως βάση της θα έχει την συλλογική ιδιοκτησία και όχι την ατομική, μια κοινωνία που καταργεί την μισθωτή δουλεία, και αναβαθμίζει την εργασία σε κοινωνική προσφορά. Πιστεύουμε στην αυτοοργάνωση των εργατών, και όχι στο αστικό-συγκεντρωτικό μοντέλο. Μαχόμαστε για την κατάργηση κάθε είδους εκμετάλλευσης, και ενάντια στα σύνορα, τον πόλεμο και τον εθνικισμό αντιπαραθέτουμε την αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Ενάντια στον ανταγωνισμό βάζουμε την εργατική αλληλοβοήθεια και αδελφοσύνη, και αντικαθιστούμε το σημερινό σχολείο εφαρμόζοντας τις αρχές μιας ανθρωπιστικής και ελευθεριακής εκπαίδευσης. Ελπίζουμε σε μια νέα και ελεύθερη ζωή, πέρα από τον θρησκευτικό εξουσιασμό, μια ζωή που βασίζεται στην επιστήμη και τη λογική. Αντιδρούμε στην καταπάτηση και εκμετάλλευση της φύσης, και αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία που θα ζει σε αρμονία με το περιβάλλον.

Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση

Ανοικτή συνέλευση κάθε Σάββατο 19.00 στο Αντιρατσιστικό Στέκι (Μ.Αλεξάνδρου 35 2ος όροφος)
Για πληροφορίες-επικοινωνία: anexmk.blogspot.com , amk@mail.gr

Το ανοικτό σχολείο της οδού Βιτρύβ

2008-04-22T07:21:00.000-07:00

Συνήθως, όταν αναφερόμαστε στα σχολεία της Δυτικής Ευρώπης, φέρνουμε στο νου μας την υλικοτεχνική τους υποδομή, τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας με οπτικοακουστικά μέσα, τα εκσυγχρονισμένα προγράμματα σπουδών.

Το σχολείο της οδού Βιτρύβ δεν είχε τίποτα από αυτά. Βρισκόταν στο ανατολικό Παρίσι, σε μια φτωχογειτονιά με περίπου 30% μετανάστες (οι οποίοι ακόμη και σήμερα βιώνουν τον κρατικό αποκλεισμό στα προάστια του Παρισιού), και στεγαζόταν σε ένα παμπάλαιο κτίριο που θύμιζε φυλακή. Είχε το ρεκόρ σε ποσοστό σχολικής αποτυχίας μέχρι που το 1962 ένας επιθεωρητής μέσης εκπαίδευσης, ο Ρόμπερτ Γκλότον, αποφάσισε να δημιουργήσει με δασκάλους-εθελοντές 10 πειραματικές τάξεις διδασκαλίας με όχι περισσότερους από 25 μαθητές η καθεμία (αριθμός πολύ μικρός για την εποχή εκείνη) με στόχο:

Να αποφευχθούν οι διακρίσεις στην εκπαίδευση με την χρήση των κατάλληλων εκπαιδευτικών μεθόδων
Την αλλαγή του περιεχομένου της εκπαίδευσης

Βέβαια η ενέργεια αυτή δεν ήταν μία απομονωμένη προσπάθεια, αλλά εντασσόταν στα πλαίσια ενός μεγάλου κινήματος που στόχευε στον αναπροσανατολισμό και την ανανέωση της εκπαίδευσης. Και έτσι το ανοικτό σχολείο της οδού Βιτρύβ ξεκίνησε την λειτουργία του υπό τις παρακάτω αρχές:

Όχι βαθμοί
Όχι κατάταξη των μαθητών σε καλούς και κακούς
Όχι τιμωρίες και ανταμοιβές
Ο ανταγωνισμός αντικαθίσταται από τον συνεργατισμό
Οι συζητήσεις είναι πάντοτε δεκτές με την συμμετοχή ή όχι των δασκάλων
Ο δάσκαλος δεν παρουσιάζεται ως ένα πηγάδι γνώσεων και ως αλάθητος
Χρησιμοποίηση του μικρού ονόματος και του ενικού ανάμεσα σε μαθητές-δασκάλους (όχι αναγκαστικά αλλά με την αυθόρμητη συγκατάθεση των μαθητών)
Τα παιδιά έχουν την δυνατότητα να πάρουν αποφάσεις (ατομικές ή συλλογικές)
Οι σχέσεις με τους γονείς δεν είναι στα πλαίσια της συνηθισμένης συμμαχίας ενηλίκων (γονέων-δασκάλων) αλλά στο επίπεδο μιας συζήτησης χωρίς να γίνονται δικαστές, πράγμα που πολλές φορές έφτανε στην συνεννόηση μαθητών-δασκάλων απέναντι στους γονείς.
Ομαδική δουλειά των δασκάλων

Αυτά όλα τα μέτρα μπορεί βέβαια να μας εκπλήσσουν και να τα θεωρούμε ανεφάρμοστα και ουτοπικά. Έχοντας μεγαλώσει σ' ένα συγκεκριμένο σχολικό περιβάλλον, δυσκολευόμαστε να πιστεύσουμε στη λειτουργία οποιασδήποτε καινοτομίας. Δυστυχώς, θεωρούμε τους μαθητές αργόσχολους και ότι μόνο αν τους περιορίσουμε ασφυκτικά επικεντρώνονται στην μόρφωση. Δεν καταλαβαίνουμε όμως ότι αυτό οφείλεται στην καταπίεση που νιώθουμε όλοι στο σχολείο, στο πόσο ανιαρή θεωρούμε την εκπαίδευση, γιατί το εκπαιδευτικό μοντέλο δεν αποσκοπεί στην μόρφωση και στην πνευματική καλλιέργεια, παρά μόνο στην εξειδίκευση για την εύρεση πόστου εργασίας. Φυσικά αυτό είναι ένα μόνο μέρος μιας κοινωνίας που μετατρέπει κάθε αγαθό σε εμπόρευμα (αθλητισμός, τέχνη, πολιτισμός & εκπαίδευση), και λειτουργεί σαν μικρογραφία αυτής της κοινωνίας. Μια ζωή ανελεύθερη, συμπληρώνεται από την φίμωση των μαθητών στο σχολείο, και από την ένταξη της σκέψης τους σε καλούπια.

Μια ματιά όμως στο τι συνέβη αργότερα στο δημοτικό σχολείο της οδού Βιτρύβ αρκεί για να βγάλουμε πολλά συμπεράσματα. Στην αρχή, οι μαθητές έβγαλαν όλη τους την καταπίεση στην καταστροφή του σχολικού χώρου, δεν μελετούσαν και έλειπαν συστηματικά από τα μαθήματα Μέσα σε λίγες όμως μέρες υπήρξαν οι πρώτες αντιδράσεις από τις γενικές συνελεύσεις των μαθητών, που καταδίκασαν τέτοια φαινόμενα και αποφάσισαν να οργανώσουν το νέο εκπαιδευτικό υλικό σε συνεννόηση με τους δασκάλους. Σιγά σιγά όλα λειτούργησαν εντάξει, με μόνο πρόβλημα το άγχος που δημιουργούσαν οι γονείς στα παιδιά, ότι δεν μαθαίνουν τίποτα. Αντίθετα, το τέλος της πρώτης χρονιάς της νέας λειτουργίας του δημοτικού σχολείου έδειξε θετικά αποτελέσματα: μαθητές να ενδιαφέρονται να μορφωθούν, βιωματική γνώση και όχι επιφανειακή, πλήρης ανάπτυξη των προσωπικοτήτων του κάθε μαθητή, πολλές καλλιτεχνικές δραστηριότητες, πολύπλευρη μάθηση, και στην πρακτική πλευρά της ζωής, και τέλος πληθώρα εξωσχολικών δραστηριοτήτων (αυτοδιαχειριζόμενο εστιατόριο, παιδικό τσίρκο & περιοδεία στο Παρίσι).

Με τον γενικευμένο αυτοδιαχειριστικό πειραματισμό στον δρόμο για μια ελευθεριακή & ανθρωπιστική εκπαίδευση

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ