Πέμπτη 4 Μαρτίου 2010
Τρίτη 2 Μαρτίου 2010
Σύνορα, σίδερα, κάγκελα και φράχτες….
Ένας κόσμος χωρισμένος σε κλουβιά. Και μέσα του εμείς, αγρίμια που υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια «αυτό που τους ανήκει» και είναι έτοιμα να κατασπαράξουν οποιονδήποτε διαφορετικό από αυτά που προσπαθεί να βρει καταφύγιο στην τόσο σημαντική γη τους. Είναι πράγματι αυτό που θέλουμε να είμαστε; Ας σκεφτούμε τους δούλους της αρχαίας Αθήνας όπως μας τους παρουσίασε ο Αριστοτέλης: Οι σκλάβοι στην Αθήνα αποτελούσαν περιουσία του αφέντη τους (ή του κράτους), που μπορούσε να τους μεταχειριστεί όπως έκρινε σωστό.
Μπορούσε να τους δώσει, πουλήσει, νοικιάσει ή κληροδοτήσει. Ένας δούλος μπορούσε να παντρευτεί και να αποκτήσει παιδιά, αλλά μια τέτοια οικογένεια δεν ήταν αναγνωρισμένη από την πολιτεία, και ο κύριός τους μπορούσε να σκορπίσει τα μέλη της αν ήθελε.
Οι δούλοι είχαν ελάχιστα δικαιώματα στις δίκες και πάντα αντιπροσωπεύονταν από τον κύριό τους σε τέτοιες περιστάσεις. Κάποιο παράπτωμα που θα τιμωρούταν με πρόστιμο για έναν ελεύθερο πολίτη, για κάποιο δούλο θα σήμαινε μαστίγωμα. Με μικροεξαιρέσεις η κατάθεση ενός δούλου δεν είχε νομική ισχύ εκτός κι αν ήταν απόρροια βασανιστηρίων. Οι δούλοι βασανίζονταν σε διάφορες περιστάσεις κατά τη διάρκεια κάποιας δίκης γιατί παρέμεναν πιστοί στον κύριό τους. Μας θυμίζει λοιπόν τους «δούλους» της σημερινής εποχής, τους μετανάστες, που έχουν τόσα δικαιώματα και ελευθερίες στις σύγχρονες, εξελιγμένες και δήθεν ανεκτικές κοινωνίες όσα οι σκλάβοι στα πανάρχαια χρόνια Τώρα λοιπόν που κατατέθηκε το νέο νομοσχέδιο περί ελληνικής ιθαγένειας για τα παιδιά των αλλοδαπών που γεννήθηκαν ή παρακολουθούν ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα, οι οπαδοί του συστήματος δουλοποίησης των μεταναστών εξεγείρονται. Ομαδικά «πυρά» από ακροδεξιούς, βέβαια και «ελληναράδες» έχουν τεθεί σε δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Οι περισσότεροι προτείνουν ως δήθεν λύση το δημοψήφισμα…"Ξεχνώντας" πως ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται. Πάσης φύσεως φασιστοειδή ποντάρουν στο φόβο του λαού και τον εντείνουν με τη βοήθεια πάντα των κατά τα άλλα αντικειμενικών και αμερόληπτων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ή Εξαπάτησης). Κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης του κόσμου, όμως πρέπει να καταλάβει ότι δεν πρέπει καν να τίθεται θέμα δημοψηφίσματος όταν το θέμα αφορά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Προϋποτίθεται ότι ζούμε σε μια κοινότητα, σ’ ένα «κράτος», ότι συναναστρεφόμαστε με πολίτες και όχι με λυσσασμένους «πατριώτες». Και όσοι αρνούνται να δώσουν στους μετανάστες τα (αυτονόητα) δικαιώματα απλά αρνούνται και την αλήθεια, ότι δηλαδή στο βάθος είμαστε όλοι μετανάστες. Είμαστε όλοι, απ’ του διαόλου τη μάνα ο καθείς, απέναντι στο κράτος, στην εξουσία, στους λίγους, στους ισχυρούς που διαφεντεύουν την ύπαρξή μας και διαπραγματεύονται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Βέβαια, το παρόν νομοσχέδιο είναι μεν μια καλή αρχή, δεν μπορούμε όμως να «κάνουμε τα στραβά μάτια» στους λόγους για τους οποίους προτάθηκε. Γιατί αναμφίβολα είναι μια καιροσκοπική κίνηση από μέρους της κυβέρνησης και σίγουρα ψηφοθηρική. Πρέπει άρα να γίνουν ουσιαστικότερες κινήσεις για το θέμα των μεταναστών για να μπορέσουν επιτέλους και αυτοί οι άνθρωποι να νιώθουν αυτό που είναι: ίσοι με όλους, άνθρωποι και όχι Έλληνες ή Ξένοι. Πότε τελικά θα αντιληφθούμε ότι γινόμαστε αυτό που το περιβάλλον μας επιτάσσει; Πότε θα αντιληφθούμε ότι η λέξη άνθρωπος και πολίτης υπερβαίνει σε σημασία έναν εθνικό προσδιορισμό; Μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να εξελισσόμαστε, πρώτα ως άνθρωποι και έπειτα ως Έλληνες, αν δεν συνειδητοποιήσουμε το σύγχρονο περιβάλλον, στο οποίο ζούμε; ; Κυρίως όμως, αν δεν βάλουμε την έννοια Άνθρωπος υπεράνω αυτής του Έλληνα; Η πατρίδα φωλιάζει μέσα μας και όχι σε σημαίες και εθνικά σύμβολα
«...ποτέ μη λες ότι είσαι Αθηναίος ή Κορίνθιος, αλλά πολίτης του κόσμου»… Σωκράτης
«Δε δέχομαι τα σύνορα, δε με χωρούν τα φαινόμενα, πνίγομαι!....Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Να αρνιέσαι ό,τι τα μάτια σου θωρούν!! Ποιος μας φυτεύει σε τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;…»
Συγκέντρωση (Πορεία) αλληλεγγύης στους μετανάστες Σάββατο 6 Μαρτίου πλ. Ταχυδρομείου
Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση
Μπορούσε να τους δώσει, πουλήσει, νοικιάσει ή κληροδοτήσει. Ένας δούλος μπορούσε να παντρευτεί και να αποκτήσει παιδιά, αλλά μια τέτοια οικογένεια δεν ήταν αναγνωρισμένη από την πολιτεία, και ο κύριός τους μπορούσε να σκορπίσει τα μέλη της αν ήθελε.
Οι δούλοι είχαν ελάχιστα δικαιώματα στις δίκες και πάντα αντιπροσωπεύονταν από τον κύριό τους σε τέτοιες περιστάσεις. Κάποιο παράπτωμα που θα τιμωρούταν με πρόστιμο για έναν ελεύθερο πολίτη, για κάποιο δούλο θα σήμαινε μαστίγωμα. Με μικροεξαιρέσεις η κατάθεση ενός δούλου δεν είχε νομική ισχύ εκτός κι αν ήταν απόρροια βασανιστηρίων. Οι δούλοι βασανίζονταν σε διάφορες περιστάσεις κατά τη διάρκεια κάποιας δίκης γιατί παρέμεναν πιστοί στον κύριό τους. Μας θυμίζει λοιπόν τους «δούλους» της σημερινής εποχής, τους μετανάστες, που έχουν τόσα δικαιώματα και ελευθερίες στις σύγχρονες, εξελιγμένες και δήθεν ανεκτικές κοινωνίες όσα οι σκλάβοι στα πανάρχαια χρόνια Τώρα λοιπόν που κατατέθηκε το νέο νομοσχέδιο περί ελληνικής ιθαγένειας για τα παιδιά των αλλοδαπών που γεννήθηκαν ή παρακολουθούν ελληνικό σχολείο στην Ελλάδα, οι οπαδοί του συστήματος δουλοποίησης των μεταναστών εξεγείρονται. Ομαδικά «πυρά» από ακροδεξιούς, βέβαια και «ελληναράδες» έχουν τεθεί σε δημόσια διαβούλευση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Οι περισσότεροι προτείνουν ως δήθεν λύση το δημοψήφισμα…"Ξεχνώντας" πως ποτέ τα ανθρώπινα αλλά και τα πολιτικά, δημοκρατικά δικαιώματα δεν αποφασίζονται με αυτόν τον τρόπο. Μια Δημοκρατία ΟΦΕΙΛΕΙ έτσι κι αλλιώς να τα παρέχει και να τα υπερασπίζεται χωρίς να τα διαπραγματεύεται. Πάσης φύσεως φασιστοειδή ποντάρουν στο φόβο του λαού και τον εντείνουν με τη βοήθεια πάντα των κατά τα άλλα αντικειμενικών και αμερόληπτων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ή Εξαπάτησης). Κάθε συνειδητοποιημένος πολίτης του κόσμου, όμως πρέπει να καταλάβει ότι δεν πρέπει καν να τίθεται θέμα δημοψηφίσματος όταν το θέμα αφορά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Προϋποτίθεται ότι ζούμε σε μια κοινότητα, σ’ ένα «κράτος», ότι συναναστρεφόμαστε με πολίτες και όχι με λυσσασμένους «πατριώτες». Και όσοι αρνούνται να δώσουν στους μετανάστες τα (αυτονόητα) δικαιώματα απλά αρνούνται και την αλήθεια, ότι δηλαδή στο βάθος είμαστε όλοι μετανάστες. Είμαστε όλοι, απ’ του διαόλου τη μάνα ο καθείς, απέναντι στο κράτος, στην εξουσία, στους λίγους, στους ισχυρούς που διαφεντεύουν την ύπαρξή μας και διαπραγματεύονται τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μας. Βέβαια, το παρόν νομοσχέδιο είναι μεν μια καλή αρχή, δεν μπορούμε όμως να «κάνουμε τα στραβά μάτια» στους λόγους για τους οποίους προτάθηκε. Γιατί αναμφίβολα είναι μια καιροσκοπική κίνηση από μέρους της κυβέρνησης και σίγουρα ψηφοθηρική. Πρέπει άρα να γίνουν ουσιαστικότερες κινήσεις για το θέμα των μεταναστών για να μπορέσουν επιτέλους και αυτοί οι άνθρωποι να νιώθουν αυτό που είναι: ίσοι με όλους, άνθρωποι και όχι Έλληνες ή Ξένοι. Πότε τελικά θα αντιληφθούμε ότι γινόμαστε αυτό που το περιβάλλον μας επιτάσσει; Πότε θα αντιληφθούμε ότι η λέξη άνθρωπος και πολίτης υπερβαίνει σε σημασία έναν εθνικό προσδιορισμό; Μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να εξελισσόμαστε, πρώτα ως άνθρωποι και έπειτα ως Έλληνες, αν δεν συνειδητοποιήσουμε το σύγχρονο περιβάλλον, στο οποίο ζούμε; ; Κυρίως όμως, αν δεν βάλουμε την έννοια Άνθρωπος υπεράνω αυτής του Έλληνα; Η πατρίδα φωλιάζει μέσα μας και όχι σε σημαίες και εθνικά σύμβολα
«...ποτέ μη λες ότι είσαι Αθηναίος ή Κορίνθιος, αλλά πολίτης του κόσμου»… Σωκράτης
«Δε δέχομαι τα σύνορα, δε με χωρούν τα φαινόμενα, πνίγομαι!....Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Να αρνιέσαι ό,τι τα μάτια σου θωρούν!! Ποιος μας φυτεύει σε τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια; Ποιος μας ξεριζώνει από τούτη τη γη χωρίς να μας ζητήσει την άδεια;…»
Συγκέντρωση (Πορεία) αλληλεγγύης στους μετανάστες Σάββατο 6 Μαρτίου πλ. Ταχυδρομείου
Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ 6-7 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Κυριακή 6 Δεκέμβρη 2009: Ένας χρόνος μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου από τον Ε.Κορκονέα. Ένας χρόνος μετά τα προβλήματα μας είναι τα ίδια, η αστυνομική βία έχει ενταθεί και η ζωή μας φυλακίζεται. ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 12.00 Πλατεία Ταχυδρομείου και πορεία ενάντια στην αστυνομική βία, για την ζωή που μας αξίζει.
Δευτέρα 7 Δεκέμβρη 2009: Πανεκαπιδευτικό συλλαλητήριο 12.00 Πλ. Ταχυδρομείου για την εκπαίδευση και την κοινωνία των αναγκών μας.
ΔΕΝ ΘΡΥΝΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...
Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση
Δευτέρα 7 Δεκέμβρη 2009: Πανεκαπιδευτικό συλλαλητήριο 12.00 Πλ. Ταχυδρομείου για την εκπαίδευση και την κοινωνία των αναγκών μας.
ΔΕΝ ΘΡΥΝΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ...
Ανεξάρτητη Μαθητική Κίνηση
Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
ΟΙ ΜΑΘΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΚΑΠΕΛΩΝΟΝΤΑΙ
Στις 6 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε ΜΑΘΗΤΙΚΗ πορεία στην οποία συμμετείχαν το συντονιστικό αγώνων ΣΧΟΛΕΙΩΝ Λάρισας, η Ανεξάρτητη ΜΑΘΗΤΙΚΗ Κίνηση και οι καταλήψεις του 7ου και 12ου σχολείων Λάρισας με θέμα την διεκδίκηση της δωρεάν και δημόσιας εκπαίδευσης. Ωστόσο η Α.Μ.Κ. είχε σαν επιπλέον αίτημα την ελευθεριακή παιδεία.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο της υποκίνησης του μαθητικού κινήματος της Λάρισας (σαΣλ) από κομματικές παρατάξεις οι οποίες μέσα από αυτό προσπαθούν να κερδίσουν πολιτική υπεραξία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η «ομάδα κρούσης» της ΚΝΕ η οποία η οποία αποτελούνταν από φοιτητές κυρίως προσπάθησε να φιμώσει και να αποκόψει το μπλοκ της ΑΜΚ από την υπόλοιπη ΜΑΘΗΤΙΚΗ πορεία με άκρως αντιδημοκρατικές πράξεις οι οποίες θύμιζαν φασιστική νοοτροπία. Το πρόσχημα τους ήταν ότι η συνέλευση της ΑΜΚ και το κίνημα της υποκινείται από αντιεξουσιαστικές και αναρχικές ομάδες το οποίο το συμπέραναν από το σύνθημα της ΑΜΚ «σε άλλη μια πορεία η ΚΝΕ σας καπελώνει, διώξτε τα κόμματα και πάρτε το τιμόνι». Στην πραγματικότητα η ΑΜΚ είναι μια ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ όπως λέει και το όνομα της κίνηση μαθητών και αποτελείται κυρίως από ανένταχτους μαθητές με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση και προβολή των μαθητικών συμφερόντων. Σε αντίθεση με το σαΣλ όπου τα τελευταία χρόνια ξεδιάντροπα και προσβλητικά για το μαθητικό κίνημα υποκινείτε από την νεολαία του ΚΚΕ για κομματικά συμφέροντα και προβολή αποκλειστικά των θέσεων του κόμματος χωρίς να ενδιαφέρονται για τις απόψεις του συνόλου των μαθητών. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν ένα κλίμα αδιαφορίας από την πλευρά των μαθητών για τα μαθητικά προβλήματα. Αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο υπάρχει χρόνια στην Λάρισα και επιτέλους θα πρέπει να εξαλειφθεί έτσι ώστε οι μαθητές να επιστρέψουν στο κίνημα και να ενδιαφερθούν οι ίδιοι για τα προβλήματα και τα δικαιώματα τους χωρίς κομματικά και πολιτικά συμφέροντα. Έτσι ώστε οι μαθητές να εκφράσουν τα δικά τους πραγματικά προβλήματα-απόψεις και όχι τις απόψεις των κομμάτων οι οποίες τόσα χρόνια είναι οι ίδιες και οι ίδιες και δεν έχουν καταφέρει να αλλάξουν τίποτα στην παιδεία με αποτέλεσμα η εκπαίδευση και η παιδεία στην Ελλάδα να οδηγείται στην παρακμή.
Εμείς προτείνουμε στους μαθητές να μην συμμετέχουν σε κινήματα τα οποία υποκινούνται φανερά ή μη φανερά από κομματικές παρατάξεις οι οποίες επιδιώκουν τον προσηλυτισμό και την μελλοντική ψηφοθηρία. Από την πλευρά μας επιδιώκουμε οι μαθητές να κατανοήσουν τα πραγματικά τους προβλήματα και μέσω της αυτοοργάνωση του κινήματος τους να αρχίσουν να διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν.
Υ.Γ. Ωστόσο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε 2 βασικά πράγματα ώστε να μην παρεξηγηθούμε. Με τις παραπάνω τοποθετήσεις μας θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι επιδιώκουμε την ενδυνάμωση μόνο της Α.Μ.Κ. και όχι ολόκληρου του μαθητικού κινήματος. Αυτό το διαψεύδουμε κατηγορηματικά και σε καμία περίπτωση δεν το υποστηρίζουμε ή δεν το δεχόμαστε, επίσης θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι επιδιώκουμε την ενότητα και την κοινή δράση όλων των μαθητών (όποιες και αν είναι οι πολιτικές τους τοποθετήσεις) για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας ενωμένοι διότι τον διαχωρισμό και την διάλυση του μαθητικού κινήματος την προκαλούν οι πολιτικές και κομματικές επιδιώξεις και όχι τα μέλη των κομμάτων τα οποία παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Για τους παραπάνω λόγους καλούμε όλους τους μαθητές για αγώνες δίχως κομματικές και πολιτικές παρατάξεις ενωμένοι όλοι για την διεκδίκηση αυτών που μας ανήκουν.
Ανεξάρτητη μαθητική κίνηση
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται το φαινόμενο της υποκίνησης του μαθητικού κινήματος της Λάρισας (σαΣλ) από κομματικές παρατάξεις οι οποίες μέσα από αυτό προσπαθούν να κερδίσουν πολιτική υπεραξία. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η «ομάδα κρούσης» της ΚΝΕ η οποία η οποία αποτελούνταν από φοιτητές κυρίως προσπάθησε να φιμώσει και να αποκόψει το μπλοκ της ΑΜΚ από την υπόλοιπη ΜΑΘΗΤΙΚΗ πορεία με άκρως αντιδημοκρατικές πράξεις οι οποίες θύμιζαν φασιστική νοοτροπία. Το πρόσχημα τους ήταν ότι η συνέλευση της ΑΜΚ και το κίνημα της υποκινείται από αντιεξουσιαστικές και αναρχικές ομάδες το οποίο το συμπέραναν από το σύνθημα της ΑΜΚ «σε άλλη μια πορεία η ΚΝΕ σας καπελώνει, διώξτε τα κόμματα και πάρτε το τιμόνι». Στην πραγματικότητα η ΑΜΚ είναι μια ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ όπως λέει και το όνομα της κίνηση μαθητών και αποτελείται κυρίως από ανένταχτους μαθητές με μοναδικό στόχο την εξυπηρέτηση και προβολή των μαθητικών συμφερόντων. Σε αντίθεση με το σαΣλ όπου τα τελευταία χρόνια ξεδιάντροπα και προσβλητικά για το μαθητικό κίνημα υποκινείτε από την νεολαία του ΚΚΕ για κομματικά συμφέροντα και προβολή αποκλειστικά των θέσεων του κόμματος χωρίς να ενδιαφέρονται για τις απόψεις του συνόλου των μαθητών. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούν ένα κλίμα αδιαφορίας από την πλευρά των μαθητών για τα μαθητικά προβλήματα. Αυτό είναι ένα φαινόμενο το οποίο υπάρχει χρόνια στην Λάρισα και επιτέλους θα πρέπει να εξαλειφθεί έτσι ώστε οι μαθητές να επιστρέψουν στο κίνημα και να ενδιαφερθούν οι ίδιοι για τα προβλήματα και τα δικαιώματα τους χωρίς κομματικά και πολιτικά συμφέροντα. Έτσι ώστε οι μαθητές να εκφράσουν τα δικά τους πραγματικά προβλήματα-απόψεις και όχι τις απόψεις των κομμάτων οι οποίες τόσα χρόνια είναι οι ίδιες και οι ίδιες και δεν έχουν καταφέρει να αλλάξουν τίποτα στην παιδεία με αποτέλεσμα η εκπαίδευση και η παιδεία στην Ελλάδα να οδηγείται στην παρακμή.
Εμείς προτείνουμε στους μαθητές να μην συμμετέχουν σε κινήματα τα οποία υποκινούνται φανερά ή μη φανερά από κομματικές παρατάξεις οι οποίες επιδιώκουν τον προσηλυτισμό και την μελλοντική ψηφοθηρία. Από την πλευρά μας επιδιώκουμε οι μαθητές να κατανοήσουν τα πραγματικά τους προβλήματα και μέσω της αυτοοργάνωση του κινήματος τους να αρχίσουν να διεκδικούν αυτά που τους ανήκουν.
Υ.Γ. Ωστόσο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε 2 βασικά πράγματα ώστε να μην παρεξηγηθούμε. Με τις παραπάνω τοποθετήσεις μας θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι επιδιώκουμε την ενδυνάμωση μόνο της Α.Μ.Κ. και όχι ολόκληρου του μαθητικού κινήματος. Αυτό το διαψεύδουμε κατηγορηματικά και σε καμία περίπτωση δεν το υποστηρίζουμε ή δεν το δεχόμαστε, επίσης θέλουμε να διευκρινίσουμε ότι επιδιώκουμε την ενότητα και την κοινή δράση όλων των μαθητών (όποιες και αν είναι οι πολιτικές τους τοποθετήσεις) για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα μας ενωμένοι διότι τον διαχωρισμό και την διάλυση του μαθητικού κινήματος την προκαλούν οι πολιτικές και κομματικές επιδιώξεις και όχι τα μέλη των κομμάτων τα οποία παλεύουν για τα δικαιώματα τους. Για τους παραπάνω λόγους καλούμε όλους τους μαθητές για αγώνες δίχως κομματικές και πολιτικές παρατάξεις ενωμένοι όλοι για την διεκδίκηση αυτών που μας ανήκουν.
Ανεξάρτητη μαθητική κίνηση
Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2009
ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ
ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/11/2009 11.30π.μ. ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΛΑΡΙΣΑΣ.
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!!!!!!!!!!
Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009
Ρατσισμός -Μετανάστες
Το μεταναστευτικό ζήτημα δεν είναι πρωτοφανές, διαρκεί όσο διαρκούν και τα κάθε λογής εκμεταλλευτικά οικονομικά συστήματα. Στο «φιλελεύθερο» κόσμο του 19ου και 20ου αιώνα που κατήργησαν την δουλεία το κύμα μετανάστευσης έρχεται να την αντικαταστήσει εξυπηρετώντας τα κατά καιρούς οικονομικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Επομένως δεν αποτελεί σύγχρονη τάση κι ο ρατσισμός και τα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, όμως παρατηρείται μία έντονη αύξηση του εθνικιστικού καρκινώματος που εξαπλώνεται μολύνοντας την ζωή ντόπιων και ξένων. Ξαφνικά, φέτος το καλοκαίρι, εμφανίζονται από το πουθενά δήθεν πρωτοβουλίες πολιτών (με πρωταγωνιστές πρωτοκλασάτα στελέχη της Χρυσής Αυγής) οι οποίες διαμαρτύρονται ενάντια στους μετανάστες. Οι «λαϊκές» αυτές πρωτοβουλίες, που θυμίζουν τις ομάδες πολιτών του Μουσολίνι που κατέβαιναν στους δρόμους κυνηγώντας αλλοεθνείς, αποφάσισαν ότι τα παιδιά των μεταναστών δεν έχουν θέση στην παιδική χαρά του Α.Παντελεήμονα. Έτσι καθημερινά βρίσκονται σε περιπολία φουσκωτοί φασίστες, ξυλοκοπούν μετανάστες χέρι χέρι με την αστυνομία, και με την ανοχή ορισμένων φιλήσυχων νοικοκυραίων.
Όλοι αυτοί, είτε είναι τρομοκρατημένοι μικροαστοί είτε original νεοναζί, ξεχνούν το μεταναστευτικό παρελθόν του ελληνικού λαού. Όποιος ξεχνά το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει, οπότε ας σκεφτούν λίγο ότι το προσωνύμιο των ελλήνων μεταναστών στην Αμερική ήταν βρωμοέλληνες…
Επίσης ας σκεφτούν ότι το ελληνικό κράτος είναι συνεργός των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην διαιώνιση των αιτιών της «λαθρο»μετανάστευσης. Η ελλαδίτσα λοιπόν δεν αρνήθηκε ποτέ την στήριξη της στους πολέμους του ΝΑΤΟ, οι οποίοι καταδικάζουν χιλιάδες συνανθρώπους μας στην μετανάστευση και την προσφυγιά. Το ελληνικό κράτος και η ΕΕ κάνει τα στραβά μάτια σε όλα αυτά διότι οι «ξένοι» έχτισαν όλα τα ολυμπιακά έργα, και εκατοντάδες άλλα έργα υποδομής και αποτελούν ακόμη τα εύκολα θύματα της αβεβαιότητας, τα φθηνά εργατικά χέρια. Αποτελούν επίσης τον αποδιοπομπαίο τράγο για κάθε κοινωνικό πρόβλημα. Γίνονται αφορμή για την επέλαση της αστυνομοκρατίας, και τοποθετούνται στην ρίζα της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η εκάστοτε κυβέρνηση καλύπτει την ανικανότητα της πίσω από τους μετανάστες που προκαλούν την ανεργία, πίσω από τους μετανάστες-εγκληματίες. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αναγκάζονται να πληρώσουν για την προσωρινή παραμονή τους σε καιροσκόπους εκμεταλλευτές.
Η λύση δεν είναι η περιθωριοποίηση που συνεπάγεται την γκετοποίηση και την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, αλλά η ατομική και θεσμική αφομοίωση των αλλοεθνών αδερφών μας, με νομιμοποίηση και άσυλο στους κατατρεγμένους και κολασμένους της γης. Επιπλέον, η συνδικαλιστική απαίτηση για ίσα εργασιακά δικαιώματα στους μετανάστες μέσα από διαρκείς απεργίες βάζει τέλος στα όνειρα των αφεντικών για επιπλέον αφαίμαξη των φθηνών εργατικών τους χεριών, αλλά και στην μείωση των μεροκάματων των ντόπιων.
• Όχι στην Ευρώπη-φρούριο
• Άσυλο στους μετανάστες(«λαθραίους» και μη) – Ίσα εργατικά-εκπαιδευτικά δικαιώματα
• Καμία ανοχή στις φασιστικές επιθέσεις σε συνανθρώπους μας
Έλληνες και ξένοι, ενωμένοι εργάτες ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισότητα
Οι μετανάστες σφράγισαν με το αίμα τους την ανάπτυξη του Ευρωπαικού καπιταλισμού, ας μην σφραγίσουν και με την απέλαση τους την φυλετική «καθαρότητα» της πολιτισμένης Ευρώπης…
Όλοι αυτοί, είτε είναι τρομοκρατημένοι μικροαστοί είτε original νεοναζί, ξεχνούν το μεταναστευτικό παρελθόν του ελληνικού λαού. Όποιος ξεχνά το παρελθόν του είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει, οπότε ας σκεφτούν λίγο ότι το προσωνύμιο των ελλήνων μεταναστών στην Αμερική ήταν βρωμοέλληνες…
Επίσης ας σκεφτούν ότι το ελληνικό κράτος είναι συνεργός των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην διαιώνιση των αιτιών της «λαθρο»μετανάστευσης. Η ελλαδίτσα λοιπόν δεν αρνήθηκε ποτέ την στήριξη της στους πολέμους του ΝΑΤΟ, οι οποίοι καταδικάζουν χιλιάδες συνανθρώπους μας στην μετανάστευση και την προσφυγιά. Το ελληνικό κράτος και η ΕΕ κάνει τα στραβά μάτια σε όλα αυτά διότι οι «ξένοι» έχτισαν όλα τα ολυμπιακά έργα, και εκατοντάδες άλλα έργα υποδομής και αποτελούν ακόμη τα εύκολα θύματα της αβεβαιότητας, τα φθηνά εργατικά χέρια. Αποτελούν επίσης τον αποδιοπομπαίο τράγο για κάθε κοινωνικό πρόβλημα. Γίνονται αφορμή για την επέλαση της αστυνομοκρατίας, και τοποθετούνται στην ρίζα της κοινωνικής δυσαρέσκειας. Η εκάστοτε κυβέρνηση καλύπτει την ανικανότητα της πίσω από τους μετανάστες που προκαλούν την ανεργία, πίσω από τους μετανάστες-εγκληματίες. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, αναγκάζονται να πληρώσουν για την προσωρινή παραμονή τους σε καιροσκόπους εκμεταλλευτές.
Η λύση δεν είναι η περιθωριοποίηση που συνεπάγεται την γκετοποίηση και την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων, αλλά η ατομική και θεσμική αφομοίωση των αλλοεθνών αδερφών μας, με νομιμοποίηση και άσυλο στους κατατρεγμένους και κολασμένους της γης. Επιπλέον, η συνδικαλιστική απαίτηση για ίσα εργασιακά δικαιώματα στους μετανάστες μέσα από διαρκείς απεργίες βάζει τέλος στα όνειρα των αφεντικών για επιπλέον αφαίμαξη των φθηνών εργατικών τους χεριών, αλλά και στην μείωση των μεροκάματων των ντόπιων.
• Όχι στην Ευρώπη-φρούριο
• Άσυλο στους μετανάστες(«λαθραίους» και μη) – Ίσα εργατικά-εκπαιδευτικά δικαιώματα
• Καμία ανοχή στις φασιστικές επιθέσεις σε συνανθρώπους μας
Έλληνες και ξένοι, ενωμένοι εργάτες ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισότητα
Οι μετανάστες σφράγισαν με το αίμα τους την ανάπτυξη του Ευρωπαικού καπιταλισμού, ας μην σφραγίσουν και με την απέλαση τους την φυλετική «καθαρότητα» της πολιτισμένης Ευρώπης…
Ρατσισμός - Παιδεία
Στην σημερινη εποχη, με τον συνεχη καταιγισμο πληροφοριων, τα κεφαλια μας εχουνε γινει παθητικοι δεκτες ανεπεξεργαστων μυνηματων.
Καθημερινα,πολιτικοί και δημοσιογράφοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονος αυτο, οργιάζουν πάνω στα μυαλά μας. Πρωταρχικός στόχος για την εξάλειψη αυτου του λυπητερού φαινομένου που λαμβανει χωρα στην εποχή μας, είναι η ενίσχυση και η δημιουργια μιας παιδείας που θα διδάσκει την ισότητα σε όλες της τις μορφές, τον σεβασμό προς τους αλλοθρησκους, τους αλλοφυλλους και τους
αλλοεθνεις αλλα και γενικότερα τον σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.
Πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές ωστε να μην διδάσκεται ο εθνικισμός στα σχολεία, οι μαθητές να μην παραπληροφορούνται ιστορικά και να μην φανατίζονται θρησκευτικά. Χρειαζόμαστε ενα σχολείο που να διαμορφώνει συνειδήσεις ανθρώπων αλληλέγγυων και ζωντανών, με κριτική σκέψη, και όχι παθητικούς δέκτες μαζοποιημένων προπαγανδιστικων μυνημάτων.
Πέρα απο την προπαγάνδα όμως που ασκείται απο το σύστημα, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αναπτύσσουν το προβλημα του ρατσισμού στα σχολεία. Άσχετα όμως με την πηγή του, το πρόβλημα παραμένει το ίδιο. θύματα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τα άτομα διαφορετικής εθνικότητας. Στα ελληνικά σχολεία φοιτούν πάνω από 100.000 αλλοδαποί μαθητές, ένας αριθμός που συνεχώς αυξάνεται. Αυτοί οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν σημαντικές φυλετικές διακρίσεις οι οποίες μεταφράζονται ως η αίσθηση υπεροχής των στοιχείων του οικείου έθνους και η περιφρόνηση των αντίστοιχων χαρακτηριστικών στοιχείων που συνθέτουν την ταυτότητα άλλων εθνών. Μεταφράζονται επίσης ως η άρνηση και η αδιαλλαξία να δεχθούμε οτιδήποτε που για εμάς είναι ξένο και άγνωστο. Κύριοι εκφραστές αυτού του είδους διακρίσεων είναι οι γονείς, ακολουθούν οι καθηγητές και ελάχιστες εξαιρέσεις μαθητών. Πολλοί είναι εκείνοι οι γονείς, οι οποίοι ενοχλούνται με την παρουσία αλλοδαπών μαθητών στα σχολεία των παιδειών τους και φέρνουν διάφορα προσχήματα για να τους απομακρύνουν. Την ίδια στάση κρατούν και μερικοί δάσκαλοι και καθηγητές. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούμε τους αλλοδαπούς μαθητές ως καταφύγιο για τη δική μας ανεπάρκεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών καθηγητών, οι αλλοδαποί μαθητές σπάνια προξενούν προβλήματα, ιδίως όταν τους δίνουμε το σεβασμό που τους αξίζει. Εάν κάποιες φορές παρουσιάζουν απροσάρμοστη συμπεριφορά, οφείλεται στη δική μας άρνηση να τους
εντάξουμε στο σχολικό περιβάλλον και να τους βοηθήσουμε να προσαρμοστούν ομαλότερα. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση δε γνωρίζει σύνορα και δε δίνεται μόνο σε προνομιούχους. Κάθε παιδί δικαιούται ίσες ευκαιρίες στη ζωή. Ας μην το αποκλείσουμε από τη γνώση, την εξέλιξη, το ευτυχισμένο παρόν και το ελπιδοφόρο μέλλον, επειδή απλά γεννήθηκε κάπου αλλού.Εξάλλου, οι διακρίσεις θεωρούνται καταφύγιο για τη δική μας αδυναμία και άγνοια. Την παραδοχή και την κατανόηση την περιμένουμε μόνο από τους δυνατούς. Εσείς έχετε τη δύναμη?
Καθημερινα,πολιτικοί και δημοσιογράφοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονος αυτο, οργιάζουν πάνω στα μυαλά μας. Πρωταρχικός στόχος για την εξάλειψη αυτου του λυπητερού φαινομένου που λαμβανει χωρα στην εποχή μας, είναι η ενίσχυση και η δημιουργια μιας παιδείας που θα διδάσκει την ισότητα σε όλες της τις μορφές, τον σεβασμό προς τους αλλοθρησκους, τους αλλοφυλλους και τους
αλλοεθνεις αλλα και γενικότερα τον σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια.Πρέπει να γίνουν ριζικές αλλαγές ωστε να μην διδάσκεται ο εθνικισμός στα σχολεία, οι μαθητές να μην παραπληροφορούνται ιστορικά και να μην φανατίζονται θρησκευτικά. Χρειαζόμαστε ενα σχολείο που να διαμορφώνει συνειδήσεις ανθρώπων αλληλέγγυων και ζωντανών, με κριτική σκέψη, και όχι παθητικούς δέκτες μαζοποιημένων προπαγανδιστικων μυνημάτων.
Πέρα απο την προπαγάνδα όμως που ασκείται απο το σύστημα, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αναπτύσσουν το προβλημα του ρατσισμού στα σχολεία. Άσχετα όμως με την πηγή του, το πρόβλημα παραμένει το ίδιο. θύματα στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τα άτομα διαφορετικής εθνικότητας. Στα ελληνικά σχολεία φοιτούν πάνω από 100.000 αλλοδαποί μαθητές, ένας αριθμός που συνεχώς αυξάνεται. Αυτοί οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να αντιμετωπίσουν σημαντικές φυλετικές διακρίσεις οι οποίες μεταφράζονται ως η αίσθηση υπεροχής των στοιχείων του οικείου έθνους και η περιφρόνηση των αντίστοιχων χαρακτηριστικών στοιχείων που συνθέτουν την ταυτότητα άλλων εθνών. Μεταφράζονται επίσης ως η άρνηση και η αδιαλλαξία να δεχθούμε οτιδήποτε που για εμάς είναι ξένο και άγνωστο. Κύριοι εκφραστές αυτού του είδους διακρίσεων είναι οι γονείς, ακολουθούν οι καθηγητές και ελάχιστες εξαιρέσεις μαθητών. Πολλοί είναι εκείνοι οι γονείς, οι οποίοι ενοχλούνται με την παρουσία αλλοδαπών μαθητών στα σχολεία των παιδειών τους και φέρνουν διάφορα προσχήματα για να τους απομακρύνουν. Την ίδια στάση κρατούν και μερικοί δάσκαλοι και καθηγητές. Στην πραγματικότητα, χρησιμοποιούμε τους αλλοδαπούς μαθητές ως καταφύγιο για τη δική μας ανεπάρκεια. Σύμφωνα με μαρτυρίες πολλών καθηγητών, οι αλλοδαποί μαθητές σπάνια προξενούν προβλήματα, ιδίως όταν τους δίνουμε το σεβασμό που τους αξίζει. Εάν κάποιες φορές παρουσιάζουν απροσάρμοστη συμπεριφορά, οφείλεται στη δική μας άρνηση να τους
εντάξουμε στο σχολικό περιβάλλον και να τους βοηθήσουμε να προσαρμοστούν ομαλότερα. Το δικαίωμα στην εκπαίδευση δε γνωρίζει σύνορα και δε δίνεται μόνο σε προνομιούχους. Κάθε παιδί δικαιούται ίσες ευκαιρίες στη ζωή. Ας μην το αποκλείσουμε από τη γνώση, την εξέλιξη, το ευτυχισμένο παρόν και το ελπιδοφόρο μέλλον, επειδή απλά γεννήθηκε κάπου αλλού.Εξάλλου, οι διακρίσεις θεωρούνται καταφύγιο για τη δική μας αδυναμία και άγνοια. Την παραδοχή και την κατανόηση την περιμένουμε μόνο από τους δυνατούς. Εσείς έχετε τη δύναμη?
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
